سرکوب مبارزات مردمی همراه با آلبوم عکس ها

ت‍ه‍ی‍ه و ت‍ن‍ظی‍م‌: گ‍روه پ‍ژوه‍ش (گ‍روه ت‍اری‍خ م‍ع‍اص‍ر م‍وس‍س‍ه ف‍ره‍ن‍گ‍ی‌، ه‍ن‍ری ب‍زرگ ان‍دی‍ش‍ه‌) [ج‍ه‍ان ک‍ت‍اب‌]
گ‍ردآورن‍ده‌: ح‍م‍ی‍د رج‍ب‌زاده‌
م‍دی‍رگ‍روه‌: م‍ج‍ت‍ب‍ی م‍ج‍دآب‍ادی‌

مجموعه تاریخ جوان - جلد ۷

از پیشگفتار:
تمام حرکتهای ملی و مذهبی ایرانی علیه استبداد داخلی و استعمار خارجی، تواما از سوی استبداد و استعمار سرکوب می شد. متاسفانه حکومتهای ایرانی هیچ گاه به نیروی عظیم مذهبی و مردمی تکیه نکردند. و همواره در اتحاد با بیگانگان به نفع شخص خویش و علیه منافع ملی و مردمی گام برمی داشتند. از این رو در سرکوب حرکتهای مردمی نیز با بیگانگان همدست می شدند. ارتش نیروهای انتظامی و امنیتی به جای اینکه در خدمت تامین امنیت و منافع مردمی باشد و بیگانگان را هدف قرار دهد، نیروهای اصیل مذهبی و ملی را هدف قرار می داد و عملا به ابزار سرکوب مردمی تبدیل می گشت. انقلاب اسلامی ایران نیز از آنجا که حرکتی مستقل، مردمی و مذهبی علیه استبداد و استعمار بود و رژیم محمدرضا شاه پهلوی که وابسته به آمریکا و انگلیس بود تواما از سوی استبداد شاهنشاهی و استعمار انگلیس و آمریکا سرکوب شد.
به طور کلی سرکوب انقلاب اسلامی از سوی رژیم شاه را به دو دسته تقسیم می کنیم:
الف - مهار انقلاب اسلامی با شیوه های خشن
ب - و مهار انقلاب اسلامی با روشهای مسالمت آمیز
مقصود از شیوه های خشن روشهایی از سرکوب است که خونریزی را بدنبال دارد.
طبق تعاریفی که از انقلاب سیاسی ارایه شد، انقلابهای سیاسی عبارتند از حرکتی گسترده و مردمی با ایدئولوژی و رهبری مشخص که خواهان تغییر بنیادی در تمام سطوح سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی بوده و همراه با خونریزی می باشد. با این توصیف انقلاب اسلامی که علیه استبداد شاهنشاهی بود نمی توانست با خونریزی همراه نباشد...