خلاصه کتاب چرا بیش از حد غذا می خوریم؟
امتیاز دهید
نویسنده:
اندرو جنکینسون
امتیاز دهید
نگاه علمی نوین به اشتها
خلاصه کتاب «چرا بیش از حد غذا میخوریم؟» (Why We Eat (Too Much)) فشرده شده اثر «اندرو جنکینسون» (Andrew Jenkinson)، جراح و متخصص بریتانیایی در حوزه چاقی، متابولیسم و کاهش وزن است که نخستینبار در سال ۲۰۲۰ منتشر شد.
چرا با وجود رژیمهای متعدد، شمارش کالری و تلاش برای کنترل اشتها، بسیاری از افراد دوباره به وزن قبلی خود بازمیگردند؟ آیا پرخوری صرفاً نتیجه ضعف اراده است، یا بدن انسان سازوکارهای پیچیدهتری برای تنظیم گرسنگی و وزن دارد؟ اندرو جنکینسون در این کتاب با تکیه بر پژوهشهای علمی، تجربههای پزشکی و نمونههای واقعی نشان میدهد که اشتها و وزن بدن تنها به میزان کالری دریافتی وابسته نیستند. ژنها، هورمونها، سوختوساز بدن، کیفیت مواد غذایی، چربیها، قندها و حتی تاریخ تکامل انسان، همگی در شکلگیری احساس گرسنگی و تمایل ما به غذا خوردن نقش دارند.
بخشی از کتاب چرا بیش از حد غذا میخوریم:
«اولین کلاسِ نخستین روز دانشکده پزشکیام را بهوضوح به یاد دارم. روپوشهای سفید و آهارخوردهای به ما دادند تا روی پلیورهای دانشجویی و شلوارهای جین پارهمان بپوشیم. مسئول دانشکده ما را به اتاقی روشن با نورهای نئون هدایت کرد؛ اتاقی که سرمایش مثل یخچالی بود که بتوان داخلش قدم زد. در سراسر اتاق، میزهای باریک با فاصلههای منظم قرار داشت و روی هرکدام ملحفهای نخی کشیده شده بود که چیزی را در زیر خود پنهان میکرد. دو نفره شدیم، هر گروه کنار یک میز ایستاد و با شوخی و خنده تقلا کردیم تا تازهترین دستکشهای لاتکسمان را دست کنیم. یک ساعت بعد، اگر میتوانستید این گروه از نوجوانان هجدهساله را هنگام خروج از نخستین کلاسشان ببینید، متوجه تفاوتهای آشکاری با زمان ورودشان میشدید. دو نفر را باید از اتاق بیرون میبردند؛ آنها دیگر هرگز به فکر ادامه تحصیل در پزشکی نیفتادند. صورت بقیه ما هم از ترس و شوک رنگ باخته بود.
زیر ملحفه هر میز، جسد یک انسان قرار داشت. خون همه اجساد تخلیه شده بود، سرهایشان تراشیده بود و بدنهای خاکستریرنگشان برای حفظ شدن، با فرمالینی تندبو و زننده آغشته شده بود. این نخستین درس ما بود: کالبدشناسی.
در کلاسهای کالبدشناسی آن سال، اندامهای گوناگونی را که بدن را به کار میاندازند تشریح و بررسی کردیم. آموختیم که هر بخش از بدن چگونه برای حفظ سلامت ما عمل میکند. دستگاهها و حوزههایی که دربارهشان درس خواندیم عبارت بودند از:
قلبشناسی: قلب و گردش خون چگونه کار میکنند.
ریهشناسی: ریهها چگونه اکسیژن را وارد خون میکنند.
گوارششناسی: غذا را چگونه هضم و جذب میکنیم.
اورولوژی: کلیهها چگونه تعادل مایعات بدن را حفظ میکنند.
غدد درونریز: غدهها و هورمونها چگونه عمل میکنند.
این دستگاهها پایهای در اختیار ما گذاشتند تا سرانجام بتوانیم سازوکار کلی بدن انسان را درک کنیم و سپس به مطالعه بیماریهایی بپردازیم که این دستگاهها را درگیر میکنند. قرار بود کلاسها همه بیماریهایی را پوشش دهند که در آینده، در دوران کاری خود بهعنوان پزشک، با آنها روبهرو میشدیم. با این حال، یک خلا بزرگ وجود داشت: هیچیک از دستگاههای بدن که دربارهشان آموخته بودیم، توضیح کافی و کاملی برای چاقی ارائه نمیکردند؛ عارضهای که بعدها در طول دوران حرفهای ما تقریباً یکچهارم بیمارانمان را درگیر میکرد و به شیوع بیسابقه دیابت، فشار خون بالا و بیماریهای قلبی دامن میزد.»
خلاصه کتاب «چرا بیش از حد غذا میخوریم؟» (Why We Eat (Too Much)) فشرده شده اثر «اندرو جنکینسون» (Andrew Jenkinson)، جراح و متخصص بریتانیایی در حوزه چاقی، متابولیسم و کاهش وزن است که نخستینبار در سال ۲۰۲۰ منتشر شد.
چرا با وجود رژیمهای متعدد، شمارش کالری و تلاش برای کنترل اشتها، بسیاری از افراد دوباره به وزن قبلی خود بازمیگردند؟ آیا پرخوری صرفاً نتیجه ضعف اراده است، یا بدن انسان سازوکارهای پیچیدهتری برای تنظیم گرسنگی و وزن دارد؟ اندرو جنکینسون در این کتاب با تکیه بر پژوهشهای علمی، تجربههای پزشکی و نمونههای واقعی نشان میدهد که اشتها و وزن بدن تنها به میزان کالری دریافتی وابسته نیستند. ژنها، هورمونها، سوختوساز بدن، کیفیت مواد غذایی، چربیها، قندها و حتی تاریخ تکامل انسان، همگی در شکلگیری احساس گرسنگی و تمایل ما به غذا خوردن نقش دارند.
بخشی از کتاب چرا بیش از حد غذا میخوریم:
«اولین کلاسِ نخستین روز دانشکده پزشکیام را بهوضوح به یاد دارم. روپوشهای سفید و آهارخوردهای به ما دادند تا روی پلیورهای دانشجویی و شلوارهای جین پارهمان بپوشیم. مسئول دانشکده ما را به اتاقی روشن با نورهای نئون هدایت کرد؛ اتاقی که سرمایش مثل یخچالی بود که بتوان داخلش قدم زد. در سراسر اتاق، میزهای باریک با فاصلههای منظم قرار داشت و روی هرکدام ملحفهای نخی کشیده شده بود که چیزی را در زیر خود پنهان میکرد. دو نفره شدیم، هر گروه کنار یک میز ایستاد و با شوخی و خنده تقلا کردیم تا تازهترین دستکشهای لاتکسمان را دست کنیم. یک ساعت بعد، اگر میتوانستید این گروه از نوجوانان هجدهساله را هنگام خروج از نخستین کلاسشان ببینید، متوجه تفاوتهای آشکاری با زمان ورودشان میشدید. دو نفر را باید از اتاق بیرون میبردند؛ آنها دیگر هرگز به فکر ادامه تحصیل در پزشکی نیفتادند. صورت بقیه ما هم از ترس و شوک رنگ باخته بود.
زیر ملحفه هر میز، جسد یک انسان قرار داشت. خون همه اجساد تخلیه شده بود، سرهایشان تراشیده بود و بدنهای خاکستریرنگشان برای حفظ شدن، با فرمالینی تندبو و زننده آغشته شده بود. این نخستین درس ما بود: کالبدشناسی.
در کلاسهای کالبدشناسی آن سال، اندامهای گوناگونی را که بدن را به کار میاندازند تشریح و بررسی کردیم. آموختیم که هر بخش از بدن چگونه برای حفظ سلامت ما عمل میکند. دستگاهها و حوزههایی که دربارهشان درس خواندیم عبارت بودند از:
قلبشناسی: قلب و گردش خون چگونه کار میکنند.
ریهشناسی: ریهها چگونه اکسیژن را وارد خون میکنند.
گوارششناسی: غذا را چگونه هضم و جذب میکنیم.
اورولوژی: کلیهها چگونه تعادل مایعات بدن را حفظ میکنند.
غدد درونریز: غدهها و هورمونها چگونه عمل میکنند.
این دستگاهها پایهای در اختیار ما گذاشتند تا سرانجام بتوانیم سازوکار کلی بدن انسان را درک کنیم و سپس به مطالعه بیماریهایی بپردازیم که این دستگاهها را درگیر میکنند. قرار بود کلاسها همه بیماریهایی را پوشش دهند که در آینده، در دوران کاری خود بهعنوان پزشک، با آنها روبهرو میشدیم. با این حال، یک خلا بزرگ وجود داشت: هیچیک از دستگاههای بدن که دربارهشان آموخته بودیم، توضیح کافی و کاملی برای چاقی ارائه نمیکردند؛ عارضهای که بعدها در طول دوران حرفهای ما تقریباً یکچهارم بیمارانمان را درگیر میکرد و به شیوع بیسابقه دیابت، فشار خون بالا و بیماریهای قلبی دامن میزد.»
آپلود شده توسط:
Ketabnak
1405/05/08
دیدگاههای کتاب الکترونیکی خلاصه کتاب چرا بیش از حد غذا می خوریم؟