نقش پنهان

:-) متشکرم khar tu khar گرامی 8-) بابت همه چیز اشعاری از مولوی که نویسنده بر پیشانی رمان گذاشته است: “هرکه او بیدارتردر خواب‎تر/ هست خوابش زبیداری بتر/ جان همه روز از لگدکوب خیال/ وز زیان و سود وز خوف زوال/ نه صفا می‎ماندش نه لطف و فر/ نه به سوی آسمان راه سفر. مولوی در این اشعار وصف حال انسان‎هایی را می‎کند که بیداری‎شان، از کثرت خیال، دردناک‎تر از خواب کابوسناک است. اینان جان‎هایی دارند لگدکوب خیال. روان‎هایی آشفته از اندیشه‎های پریشان، ذهن‎هایی مشغول به سود وزیان و دربند خوف زوال که به ناچار “صفا و لطف و فر” جان‎ها می‌ستاند و گشادگی و شکفتگی را از آن‎ها دریغ می‌دارد. یک‌چنین بیداری که آلوده خیالاتی چنین سهمناک باشد، به حقیقت از خواب ناخوشی و کابوس‌دار “بتر” است. خیلی جالب بود برام :x