ژئوپلیتیک شیعه و امنیت مرزهای جمهوری اسلامی ایران

در عصر جدید موقعیت تشیع در ایران نسبت به دیگر مناطق شیعی خاورمیانه استثناست، دلیل آن این است كه در قرن شانزدهم م. سلسله‌ای از صوفیان ترك آسیای میانه قدرت را در امپراتوری وسیع ایران آن زمان تصاحب كردند. با نگرش به گسترش مذهب شیعه در ایران و توزیع جغرافیایی، مشخص می‌گردد كه این توزیع نامتعادل در كشور از یك سو و تنوع قومی و انسانی از سوی دیگر زمینه و بستر ژئوپلتیك مناسبی را در راستای پخش تئوری‌های گوناگون به منظور ایجاد بحران در این مناطق فراهم ساخته است. اما تشیع این امكان را می‌دهد تا با شناخت حقیقی آن و با انتظار جمعی برای اعاده حقیقت قرآنی و عمل به مذهبی كه درباره امور سیاسی دارای برنامه است، به حل این بحران‌ها امیدوار بود. نگارنده در كتاب حاضر، با نگاهی كلی به ادبیات ژئوپلتیك، ویژگی‌های ژئوپلتیك اسلام و غرب و تاثیر هریك بر دیگری را بررسی كرده است. آنگاه با مطرح ساختن ژئوپلتیك شیعه، سیر تحول ژئوپلتیك تشیع را در ایران ارزیابی و سپس با تشریح ژئوپلتیك مرزی به ریشه‌یابی علل ناامنی بین مرزهای افغانستان و ایران پرداخته است."