لیلی و مجنون

مکتبی شیرازی از شاعران قرن دهم هجری است و «لیلی و مجنون» او زیباترین و معروف‌ترین نظیره پس از «لیلی و مجنون» نظامی گنجوی است. نسخه‌های باقی مانده از این نظیره نشان‌دهنده توجه مردم آن دوران به این اثر است. مکتبی در این منظومه داستان عشق مجنون و لیلی را به تصویر کشیده است؛ عشقی که شاید در نظر اول عشقی ظاهری و زودگذر است اما در عمق آن ریشه در عشق حقیقی دارد که در تاروپود آن دو ریشه دوانده است. مکتبی داستان لیلی و مجنون را کمی متفاوت از لیلی و مجنون نظامی سروده است.