ناپلئون بناپارت

(1769 - 1821 م)

ناپلئون بناپارت که بعدها با نام سلطنتی «ناپلئون یکم» شناخته می‌شد، فرمانده نظامی، قانون‌گذار و سیاست‌مدار ایتالیایی‌تبار بود که در جریان انقلاب کبیر فرانسه به شهرت رسید. زادگاه ناپلئون جزیره ایتالیایی کُرس بود که درست ۱ سال پیش از زایش او، بخشی قلمرو فرانسه شده بود. ناپلئون نخست نبردها و لشکرکشی‌های پیروزمندی را طی «جنگ‌های انقلاب فرانسه» رهبری کرد که او را تا مقام ژنرالی بالا برد. سپس، با مشارکت در کودتا سال ۱۷۹۹، نظام «دیرکتوار» وقت را برانداخت و تا سال ۱۸۰۴ با عنوان «کنسول نخست» رهبر جمهوری فرانسه بود. سرانجام از سال ۱۸۰۴ تا ۱۸۱۴ و بار دیگر به مدت کوتاهی (مشهور به «حکومت صدروزه») در سال ۱۸۱۵، نخستین «امپراتور فرانسه» بود. در طی این ۱۰ سال، ناپلئون پیوسته درگیر جنگ و مقابله با دول متفقین بود که بر علیه او و آرمان‌های انقلاب فرانسه بودند (مشهور به «جنگ‌های ناپلئونی»)؛ جنگ‌هایی که چهره اروپا را برای همیشه دگرگون کرد. میراث عمیق سیاسی و فرهنگی ناپلئون بناپارت، او را به رهبری نامدار و بحث‌برانگیز تبدیل کرد. وی شمار زیادی از اصلاحات پایدار را بنیاد نهاد؛ اما به دلیل حکومت اقتدارگرایانه‌اش مورد انتقاد بود. جمیع مورخان و محققان عالم، ناپلئون را یکی از بزرگ‌ترین فرماندهان نظامی و شهریاران تاریخ می‌دانند.