صالح زاده

بر صوفی و صوفی زاده لعنت تا صبح قیامت

بر صوفی و صوفی زاده لعنت تا صبح قیامت

عباس میلانی با زرنگی تمام خود را بیطرف نشان می دهد اما از نوع نثر که شبه داستانی است اینطور بر می آید که با خواندن آن در پایان خواننده به حال قهرمان آن که شاه باشد احساسی ترحم انگیز پیدا می کند انگار کسی است که نا خود آگاه در ورطه بدبختی و خیانت و جنایت در کشور خود افتاده است شما نثر این کتاب را با کتاب از سید ضیا تا بختیار بهنود مقایسه کنید هر دو داستانی اند ولی این کجا و آن کجا ؟ از میلانی که خود را فردی دانشگاهی می داند چنین نثر غیر علمی بعید است و نمی توان آن را غیر جانبدارانه دانست باز هم زهی شرف به کتاب ایران بین دو انقلاب آبراهامیان - میلانی طوری نوشته است که انگار از نزدیک شاهد حالات شاه بوده است و شاید هم بوده است ... در هر حال با این نثر شیطان را هم می توان تبرئه کرد

امان از سکولاریسم چه آشکار و چه پنهانش ! پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود : شرک در میان امت من از راه رفتن موری بر سنگ سیاه در دل شب تار مخفی تر است. برادران من ! در بحث های کلامی و عقلی هر کتابی ارزش خواندن ندارد. چون ابلیس در کمین است تا تو را به شک بیندازد. اگر همه چیز آشکار بود ایمان معنایی نداشت. والسلام