کینگو

بت های عرب هنوز هم نشکسته اند،ما امیدمان به گرشاسپ است

با خدیجه شروع شده همون بهتر که خونده نشه!

از نام کتاب مشخص است که نباید آنرا خواند اگر نوشته بود قاتل بزرگ یا جانی بالفطره آنوقت به حقیقت نزدیک بود هنوز نوکران این اجنبی به حیات بی شرمانه خویش ادامه میدهند

اگر امتیاز دارسی تمدید نشده بود در سال ۱۹۶۱ دولت نه تنها به صدی ۱۶ عایدات حق داشت بلکه صدی صد عایدات حق دولت بود. فرض کنیم که عایدات دولت در مدت ۳۲ سال که تمدید شده هیچوقت از ۷۵۰ هزار لیره که کمپانی برای حداقل معین نموده بیشتر نشود و باز فرض کنیم که شرایط امتیاز نامه جدید با شرایط امتیاز نامه دارسی از حیث منافع دولت مساوی باشد، یعنی ۷۵۰ هزار لیره حداقلی که در امتیاز نامه جدید معین شده با صدی ۱۶ عایدات امتیاز نامه دارسی برابری کند. بنابراین صدی ۸۴ از عایدات که در سال ۱۹۶۱ حق دولت می شود بر طبق قرارداد جدید کمپانی آن را تا ۳۲ سال دیگر می برد. ۱۲۶ میلیون لیره انگلیسی از ۱۲۸ ریال ۱۶۰۱۲۸۰۰۰۰۰۰ ریال می شود و تاریخ عالم نشان نمی دهد که یکی از افراد مملکت به وطن خود در یک معامله ۱۶ بلیون و ۱۲۸ میلیون ریال ضرر زده باشد و شاید مادر روزگار دیگر نزاید کسی را که به بیگانه چنین خدمتی کند! پنجاه سال نفت ایران مصطفی فاتح

حافظ و مولوی و بعضی از شعرای متفکر دیگر اگرچه این شورش و رشادت فکر خیام را حس کرده اند و گاهی شلتاق آورده اند، ولی بقدری مطالب خودشان را زیر جملات و تشبیهات و کنایات اغراق آمیز پوشانیده اند که ممکن است آن را به صد گونه تعبیر و تفسیر کرد. مخصوصاً حافظ که خیلی از افکار خیام الهام یافته و تشبیهات او را گرفته است. می توان گفت او یکی از بهترین و متفکرترین پیروان خیام است. اگرچه حافظ خیلی بیشتر از خیام رؤیا، قوهء تصور و الهام شاعرانه داشته که مربوط به شهوت تند او می باشد، ولی افکار او به پای فلسفه مادی و منطقی خیام نمی رسد و شراب را بصورت اسرار آمیز صوفیان درآورده.در همین قسمت حافظ از خیام جدا می شود. مثلا شراب حافظ اگرچه در بعضی جاها بطور واضح همان آب انگور است، ولی به قدری زیر اصطلاحات صوفیانه پوشیده شده که اجازه تعبیر را می دهد و یک نوع تصوف می شود از آن استنباط کرد. ولی خیام احتیاج به پرده پوشی و رمز و اشاره ندارد، افکارش را صاف و پوست کنده می گوید همین لحن ساده، بی پروا و صراحت لهجه او را از سایر شعرای آزاد فکر متمایز میکند. مثلا این اشعار حافظ به خوبی جنبه صوفی و رویای شدید أو را می رساند : این همه عکس می و نقش و نگارین که نمود، یک فروغ رخ ساقی است که در جام افتاد. ما در پیاله عکس رخ یار دیده ایم، ای بیخبر ز لذت شرب مدام ما. حافظ نیز به زهاد حمله می کند ولی چقدر با حمله خیام فرق دارد : راز درون پرده ز رندان مست پرس، کاین حال نیست زاهد عالی مقام را. خیلی با نزاکت تر و ترسوتر از خیام به بهشت اشاره می کند: باغ فردوس لطیف است، ولیکن زنهار، تو غنیمت شمر این سایه بید و لب کشت. چقدر با احتیاط و محافظه کاری به جنگ صانع می رود : پیر ما گفت خطأ بر قلم صنع نرفت، آفرین بر نظر پاک خطاپوشش باد! ترانه های خیام صادق هدایت