Mahdi

یاد باد آن روزگاران یاد باد.... یادمه این کتاب و هدیه گرفتم با یه رز قرمز لای صفحه ای که سطر اول و دومش این متن بود: به سراغ من اگر می آیید، نرم و آهسته بیایید مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من... و الآن بعداز گذشت ۳۰سال اون کتاب با همون رز قرمز اما خشک شده لای همون صفحه روی میز تحریر و همیشه جلوی چشمامه به دوستان نوجوان و جوانی که این کتاب و نخوندن توصیه میکنم حتما بخونن

باعرض سلام و خداقوت در بدو ورودبه این سایت وقتی چشمم به اسم کتاب افتاد ناخودآگاه رفتم به ۱۲،۱۳ سالگی خودم(دهه هفتاد)یادمه پدرم چندتا کارتن کتاب توی زیرزمین خونه گذاشته بود که من یکی یکی برمیداشتم و میخوندم البته یواشکی😅 و این کتاب یکی از همون کتابا بود. الانم میخوام برای باردوم بخونم البته باشرایط(سن و سال، دید و نگرش، حس و حال و....) ممنون از سایت خوبتون