arashonline

[quote](این مطلب هیچ ربطی به هیتلر نداره .. شاید هم بشه یه ربطی پیدا کرد نمیدونم!!) نبردِ بزرگِ انسان *********** هر آدمی به عنوانِ موجودی انسانی تعریف میشه! همونطور که هر آدمی به نوعی یک حیوان ست. خوب آدم مابینِ سه حالتِ مختلف در حرکته!! انسان - حالتِ نخست Mankind & Human حیوان - حالتِ دوم Animal & Zoo و نهایتاً دیــــو - حالتِ سوم Beast انسان : به کسی میگویند که از بعدِ حیوانی فراتر رفته و با قدرتِ فکر و هوش .. به همراهِ وجدان و شرف .. کارهایی را انجام میدهد که از توانِ حیوانات انجامشان خارج ست.مثلِ نجاتِ جانِ یک کودک که گرفتارِ آتش سوزی شده. حیوان : به موجودی میگویند که دارایِ ماهیتِ فکر و هوش هست اما در مرتبهء پایین تری از شرف و وجدان قرار گرفته!! مثلاً یک شترِ ماده ممکن ست فرزندش را از خود براند!! اما پس از اینکه حُدی خوان برایش موسیقی مینوازد!! احساساتش تحریک شده و فرزندش را به آغوش میطلبد. اما ... دیو صفتی چیست؟ دیو ها .. موجوداتی هستند که هوش و فکر دارند اما هیچ تقیّدی به انسانیّت و شرف ندارند.آنها هیچ پای بندی به وجدان ندارند یا شاید اصلاً وجدان نداشته باشند.دیو ها در آینده به جامعهء انسانی آسیبِ فراوان خواهند زد. شاید برایِ مقابله با دیو صفت ها .. فرو گزار نکردن از انجامِ اعمالِ غیر اخلاقی!! غیرِ انسانی به نظر نیاید. یعنی چه؟ ببینید مثلاً انسانی را در نظر بگیرید که از مرتبهء حیوانی هم تنزّل کرده و دیو شده!! موجودی که با وحشی گریِ هرچه تمام تر به انسانی دیگر تجاوز کند! انسانی را سنگسار کند! یا حرکتی غیر انسانی انجام دهد. ما این حقِّ انسانی را داریم که به منظورِ برخورد با اینچنین موجوداتی .. از انجامِ اعمالِ غیر اخلاقی فروگزار نکنیم.مثلاً قتل!! ما این حق را به خود میدهیم که برایِ دفاع از جامعهء انسانی .. چنین موجوداتی را ریشه کن کنیم. شاید در آینده به هالوکوستی دیگر احتیاج داشته باشیم!!!!!!! این اتفاق خواهد افتاد. این بزرگ ترین نبردِ انسانی ست. [/quote] سلام به نظر من اگه ما برای ریشه کن کردن بدی بخواهیم از بدی استفاده کنیم نا خواسته به بدی تبدیل شدیم سختی خوب بودن اینه که شریر می تونه هر کاری انجام بده ولی خوبی برای مبارزه دو راه داره از روش شریر استفاده کنه(قتل، ویران کردن، دروغ گفتن ...) که خودش رو به سرباز تازه نفس برای شریر تبدیل می کنه و تازه فکر می کنه در راه درست گام بر می داره یا راه خودش رو (بخشیدن، راستی، ساختن ...) بره که خیلی سخته ولی فقط همین راهه که شاید نتیجه بده (مثل اینکه برای جلوگیری از حمله گرگ به گله، تمام منابع آب رو زهر آلود کنیم تا وقتی گرگ از این آب خورد از بین بره اما در اصل با این کار علاوه بر گرگ تمام گله و خودمون رو هم از بین می بریم، شاید یکی بگه یه راهی هست که میشه گرگ رو کشت ولی به کسی آسیب نزد، اما به نظر من امکان نداره از راه بد بشه به خوبی رسید)

درود بر شما من این کتاب رو پس از جنگ و صلح خوندم، اما چندان به دلم ننشست، یعنی وقتی کتابی مثل جنگ و صلح نوشته میشه به قدری انتظارات از نویسنده بالا میره که شاید باقی کتابهاش اگر بدست نویسندگان دیگر نوشته بشه، جزو برترین آثار اونها باشه ولی به عنوان کتابی از تولستوی حرف زیادی برای گفتن نداشته باشه اما درکل خوندن این کتاب هم خالی از لطف نیست،