من نمیدانم که چرا همه میگویند کفشهایم کو چه کسی بود صدا زد سهراب قایقی باید ساخت پشت هیچستانم و کبوتر زیباست.قبله ام یک گل سرخ حمله ی پروانه به برنامه ی دفع آفات شستن یک بشقاب مرد گاریچی در حسرت مرگ دل خوش سیری چند پدرم وقتی مرد دانه های دل
کاش میشد خواند و دلتنگی نبود.خیلی سخته تا آخر بدون بال پریدن بری و چشاتو خیس نبینی. متن دوستمون چوچاق هم به دلم نشست.هرسخن کز دل برآید لاجرم بردل نشیند.خواه از قیصر خواه از سهراب
