dariushe

محمود دولت آبادی با آن نثر خراسانی اش که همواره عطر و بوی مردم آن دیار را با خود یدک میکشد در مجموعه ی کلیدر به اوج رسید ، قدرت تصویرگری ایشان در این اثر بسیار قابل توجه و ستودنی ست. او با ذوق و خلاقیتی بالزاک وار به آفرینش لحظه ها و دیدارها و وقایع می پرداخت و گرایش شدید ده نشینی به شهرنشینی را به زیبایی در کلیدر به تصویر کشید و تحولات اجتماعی و اشخاص و تیپ های طبقات مختلف جامعه ایرانی را به نمایش گذاشت.

صادق در سال 1324 با انتشار مجموعه ( خیمه شب بازی ) توانست نام خود را درمیان نویسنگان نوگرای آن دوره پر آوازه کند و پس از آن با چاپ (انتری که لوطیش مرده بود) به اوج رسید و یکی از نویسندگان مطرح ایران گردید . وی با بهره گیری ار نثر ساده و توصیفی و نیز انتخاب مردم کوچه و بازار با همان زبان ساده و پیش پاافتاده به عنوان قهرمانان داستانهایش، توانست توجه محافل ادبی را به خود جلب کند و طرفداران و خوانندگان بیشماری را متوجه خود سازد .نام صادق چوبک همواره همچون ستاره ای در آسمان داستان نویسی ایران زمین خواهد درخشید .خدایش بیامرزاد.

در سال 1330 با گرایش ابتهاج (سایه) به حزب توده ، شعرای او کم کم وجه سیاسی به خود گرفت و غالبأ جنبه ادبی- اجتماعی پیدا کرد.... آه در باغ بی درختی ما/ این تبر را به جای گل که نشاند؟! چه تبر اژدهایی از دوزخ/ که به هر سو دوید و ریشه دواند...

غلامحسین ساعدی به واسطه علم پزشکی خویش توانست به ترسیم روحیات بیمارگونه اشخاص داستان هایش و به صحنه سازی حوادث سهمگین و غیرمنتظره و فضاهای وهم انگیز بپردازد . ایشان از بزرگان داستانویسی به سبک رئالیست بودند و هستند . روحش شاد.