kianmehr1358

من این کتاب رو خوندم . به باور این کتاب , به رغم این که سعی کردن شهرتی براش دست و پا کنند . فاقد کاراکترهای مفید برای خوانش است . این کتاب در واقع به خیال نویسنده اش کوشیده تا با زبانی طنز آمیز زندگانی شاه فقید رو به تصویر بکشه و کلیشه وار و فرمایشی این کتاب رو به قلم رسونده و کلی دروغ و دبنگ رو به هم بافته و این کتاب رو ساخته و صحنه ی آخرش هم تصویری از آخرین عکس شاه در بستر مرگ است . نویسنده با مزدوری این کتاب رو نوشته به این امید و اطمینان که کتاب چون ضد شاهی می باشد صد در صد به چاپ خواهد رسید. کتابی مشابه به آن به نام «آه باشین» نیز نوشته که فکر نمی کنم چرت و پرتی بیشتر از این کتاب باشد. خلاصه ارش بالایی نداره , حیف از وقتی که هزینه ی خوانش این کتاب بشه

به نظر من این کتاب ارزش ادبیی ندارد و صرفا به جهت این که در جهت جریان های مطلوب حکومتی نوشته شده خیلی راحت پروانه ی چاپ گرفته است . این کتاب تنها نشخوار داستان وار کتابهای تاریخی است که در این سی و اندی سال از 1357 خ درباره ی شاه و خاندانش نوشته شده است . البته ناگفته نماند که چیزی از داستان بر آن نیفزوده و تنها تاریخ را بیان کرده است . آخرین صحنه داستان توصیف عکس تاریخی شاه در بستر مرگ است که یک خبرنگار دزدانه برداشته است .

صفویه ترک نبودند بلکه از کردهای موصل و دیابر بکر بودند که به سبب نزدیکی بیش از اندازه به زبان ترکی سخن کی گفتند با مراجعه به کتابهای تاریخی متقن می توان این نکته را دریافت هر چند ایشان به ترکی سخن می گفتند

خدمت دوستم عرض کنم که اگرچه ذبیح الله منصوری به اصول ترجمه وفادار نیست ولی در آغاز کتابهایش همیشه عنوان ترجمه و اقتباس می آِید که نشان دهد تنها ترجمه نکرده است . البته ناگفته نماند که من کتاب سه تفنگدار محمدطاهر میرزا قاجار را نیز خواندم ولی با ترجمه ی منصوری تفاوت زیادی ندارد. در هر ححال کارهای با ارزشی دارد و جدا از این که پرورده ی افکار خودش یا نویسنده ی اصلی باشد کتابهای خوبی ترجمه کرده است