kodamreza

اگر این دنیا مجازی نبود اگر ما اوهام نبودیم اگر چشم تو چشم باهات میشدم مراتب سپاسگزاریم رو پیش از اینکه بگم متوجه میشدی. جنابی که کتاب را گذاشتی... سفر شب متن اصیلی داره مثل رمان طوطی اثر زکریا هاشمی. مثل پاره ای کارای بهمن فرسی. این دست آثار غنای ادبیات ما بودن پیش از اینکه تن فرتوت و روان رنجور بشه به این فلاکتی که افتادیم بیفته. بگذریم که جهان جای گذشت است و گذرگاه

فریدون رهنما مرشد راه شعر بسیاری چون احمدرضا احمدی و بزرگ شاعرانی چون اخوان ثالث؛ گر چه نامش از تمام آنها که با نام او نامی شدند گمنام تر است، اما وجودش گواه روشنی ست بر فضای تیره ای که اندیشه ورزی ایران را فرا گرفته است. رهنما ، گلستان ، شعله ور ، شهید ثالث و فریدون گله کسانی بودند که آگاهی و زیبایی را با نوشته‏ها و ساخته‏هایشان ساختند و نوشتند اما آنچنان که باید قدرشان و آثارشان دانسته نشد. یقین دارم این حسرت بر دل ایران است نه بر دل آنان. از مهدی 214 از صمیم جان سپاسگزارم که چنین اهتمامی بر چنان انسانی روا داشت و گوشه ای از آفریده های رهنما را ارزانیمان داشت. روزگارش روان باد.

روزگار بر سر ما این آورد که آدمیت از روزگارمان رفت. اگر آدمیت را بسیار بخوانیم می دانیم که قسمت مهمی از تاریخ ایران را تا آنجا که توانست با ذهنی دقیق، از در افتادن به کام روایتهای زبون و روایان نادون نجات داد. اگر نه این کار را کرده بود، امروز بازار جارچیان و قاچاقچیان فرهنگ داغ تر از آنچه هست مشتری داشت. بی صفتی است نسبتی که یکی از ناکاربران به اندیشه های فریدون آدمیت داد را بخوانیم و لب فرو بندیم.

تباه شد تباه خزان شوم به آن زیبایی به روی عالم ما بارید هزار و یک هزار و یک شب رسوایی