بدوننام

ترجمه اشتباه های بسیار دارد. کتاب انگلیسی را بگیرید و بخوانید : Key to Health

میخوام بدونم آیا کسی توی این سایت بزرگ این کتاب رو نخونده؟ یا ایران سکولار شده؟ حقیقتش انتظار دیدن این کتاب رو در اینجا نداشتم، اگر دست هیتلرینگ ( ! ) بیافته این صفحه کتابناکو از دست میدیم :|

نمیدانم که چرا برخی بدون اینکه هیچ شوندی برای سخنان خود بیاورند به دیگران میتازند و تحقیر میکنند. من اگر بگویم سخنان کسی بی پایه است و اشتباه است پس از آن جستار مربوط را روشن خواهم کرد و در آن به اندازه کافی سخن خواهم گفت. آن آقایی که میگوید mohsenniroozad واژگانی از احمد کسروی را گفتاورد میکند که خدا نمیداند، میتوانم بپرسم که آیا شما از غیب خبر دارید؟ آیا ذهن من در اختیار شماست که این را میدانید؟ به چه شوند میگویید که نمیدانم چه میگویم؟ بله درست است بنده شاگرد کوچک و تازه کاری برای آقای کسروی حساب میشوم ولی دست کم چند نسک درباره زبان پارسی از ایشان خوانده ام و میکوشم که نوشتارم را بهبود بخشم. همچنین آیا هرچه سعید نفیسی، بگوید سراسر درست است؟ آیا ممکن نیست که ایشان هم چون شما از روی پی ورزی و دشمنی سخنانی بر احمد کسروی گفته باشد؟ اگر کسی میخواهد برمن خرده بگیرد باید شوندهای استواری بیاورد نه تنها نتیجه گیری کند. آقا یا خانم نیک دوست، شما در تمامی دیدگاه هایتان یا شعر گفته اید و یا از خوبی های شیعه گفته اید. شما اگر خیلی آگاه بودید و دو نوشتار درباره تاریخ ایران خوانده بودید، میدانستید که صفویان برای اثبات و استحکام حکومت خود - به دلیل اینکه دستاویز نژادی را نداشتند - به گسترش شیعه گری پرداختند در صورتی که بیشتر مردم توده زمان ایران سنی بودند. شیعه گری همانا شاید تواند با رخنه در مغز و کرخت و نفهم کردن مغزهای انسان ها بتواند انان را به گونه ای بفریبد که خود را بکشند و جان خود را دستاویز قدرت برخی قدرت طلیان قرار دهد ولی این ها به هیچ روی نتواند بر آمیغ ها سرپوش گذارد (همانگونه که مارکس گفت: دین افیون توده هاست) شیعه گری از آغاز پیدایش باز چه به ما افزوده؟ جز اصل زشت و غیر انسانی تقیه، کشتار های دینی و مذهبی درون دینی، از بین بردن همبستگی مسلمانان، ایجاد خرافات خردگریزانه ای چون امام زمان، ریاست عده ای ناتوان در حکومت و افتادن گروهی انگل بر جان مردم و بدختی و فلاکت مردم که هر روزه افزایش می یابد. اسلام هرگز نتوانست مردم را به پیشرفت وادارد. شیعه هم از این قائده مستثنی نیست

[quote='دبیرزاده']آقای mohsenniroozad دزباره شیعه چند نکته را بنگریم و آنرا بررسی کنیم هر چند شیعه خم خود داری شاخه ها و فرقهایی است اما بطور کلی ،در طول تاریخ کشور ما شیعه سه گونه جنبه داشته است 1-عقلانی فلسفی 2- ملیگرایی ایرانی(شعوبی)3-شیعه ریتوآلیستی(آداب و مراسمی) ، که هر سه به سود مردم ما بوده است ، زیرا - از همان عقل گرایی و منش پلورالیستی صدها فیلسوف و اندیشمند پرورش یافت و مردم را به نوشتن و خواندن کتابهایی بجز قران تشویق کرد -در طول تاریخ همواره شیعه گری بسود یکپارچگی ایران بوده است و صفویان با رسمی کردنش توانستند از کشورمان را دربرابر یورش عثمانی و ازبک و پشتون نگاه دارد -و از جنبه ریتوالیستی اش ، بسیاری از اداب و رسوم شیعه جنبه پهلوانی(زورخانه های ایران با تشیع آمیحته است) و معنوی کاربردی دارد تا فرد عامی هم بتواند با آن خود را در جهان معنوی حس کند . در هنگام یورش صدام و اعتلاف عربها (و مزدوران رجویست)، همان شیعه گری جوانان بود تا توانست با نبود تجهیزات و مدیریت بد فرماندهان نظامی، رزمندگان را وادارد تا با دشمنان ایران بجنگند . جالب اینکه هرچند رضا شاه نیز با اینکه در دلش خود به هیچ دینی باور نداشت ، میکوشید تا موقعیت شیعه را در ایران استوار تر کند و بر فرزندانش نامهای شیعی میگذاشت ، چون او آگاه بود که شیعه گری میتواند برای سامان دهی و پیشرفت کشور سودمند باشد. میخواهم بگویم برای بررسی جایگاه شیعه در ایران باید همه گوشه ها و کرانه ها را نگریست، بیاد داشته باشیم که استاد کسروی نگرشی انتقادی به تئوری فرگشت داروین نیز داشت و از بهاییان نیز خوشش نمیآمد ، و سیستمهای لیبرال غربی را نیز نکوهش میکرد، اما هر کسی تنها هر چه که از گفته های کسروی خوشش بیاید را برمیگزیند و همان را بزرگتر از آنچه هست فریاد میزند.[/quote] درود فراوان، سخنانتان از دم بی پایه است. اینکه شیعه گری چه خدماتی بر ایران و ایرانیان کرده نتواند بر آمیغ ها سرپوش گذارد و چه سود ایجاد کند و چه ضرر باز هم یک فرقی انحرافیست. شیعه گری باعث اتحاد و یکپارچگی شده؟ تا آنجا که من دانم تا یکی از امامان و یا فرزندانشان میمرده فرقه هایی در پیروی از او ایجاد میشده که با یکدیگر به ستیز برمیخواستند و از زمان صفویان هم اگر تاریخ خوانده باشید شیعه گری باعث اختلاف بین ایران و عثمانی شد و صفویان بسیاری از سنی ها را کشتند و عثمانی ها به تلافی خون هزاران تن شیعه را ریختند و صفویان انقدر به خلفای راشدین دشنام ناسزا دادند و سنی ها را کشتند و شکنجه کردند که سلطان عثمانی به تلافی کشت و به ایران تکید و این دستاویز اختلاف ها شد. اگر هدفتان ار (( کتاب خوانی )) خواندن نسک هایی چون بحار الانوار که توهینی به نیروی توان و خرد بشریت است بدانید، بله مسبب مطالعه بسیاری شد. باری، شما بی گمان نسک بهایی گری کسروی را نخوانده اید، وی گفت که ما با بهاییان دشمنی نداریم و تنها خرده هایی بر آیینشان میگیریم که اگر نسک را خوانده بودید و سپس سخنان میراندید این را نمیگفتید.

به راستی که آدم از دیدگاه برخی ها احساس شرم میکند. زنده یاد کسروی هیچ گاه از اسلام ایراد نگرفت، بلکه بر شیعه گری خرده هایی گرفت که همیشه هم میگفت اگر کسی فکر میکند اشتباه میگویم داوری کند و آن اشتباهات را بگوید نه تنها از روی پی ورزی با من مخالفت کند! ولی من بر این ها میافزایم، اسلام از خود هیچ ندارد و تنها یک دزدی ادبی بچگانه از دین های پیشین و دربرگیرنده باورها و دستوراتی وحشتناک و ددمنشانه است. اسلام دینیست که جز خشونت و کشتار و تجاوز و خون ریزی و غارت و جنایت هیچ به بار نیاورد و تنها همبودگاه های بشری را سده ها به پیش برد. هتا (=حتی) در همان زمان هم اسلام با مخالفت توده ای از روشن فکران مواجه شد که به دست محمد همگی کشته و نابود شدند. باری، اینجا کلاس چامه (=شعر) و قافیه سرایی نیست که کسانی شعر گفتاورد کنند و از قرآن نشانه بیاورند و با آن بﻫ دیگران بتازند و توهین کنند. این برگه از تئوری توطئه پر است، کسانی که می اندیشند که تمامی همبودگاه های گیتی کاری جز تلاش و کوشش و اندیشه برای از راه بدر کردن انان ندارند! کمی بروید و اسلام را بپژوهید، ببینید به راستی این کیش شایسته این همه کوشش برای دفاع هست؟