moj123

تنها کسانی این راز را می توانند بفهمند که به این سن(صد سال) برسند و آن هنگام که پرده برون افتد گردبادی خواهد آمد و همه ما را با خود خواهد برد. همان طور که قهرمان داستان صدسال تنهایی را و خالق آن را با خود برد. جالب است بدانید مرحوم در کتاب صد سال در ابتدای داستان وقتی سخن از ایران می برد با احترام می گوید آن کشور افسانه ای و زیبا! براستی صد سال تنهایی رمان آخرالزمان است!

دستتان واقعا درد نکند. فکر نمیکردم با توجه به قدیمی بودن بتوانید کاست مکالمه ها رو بتوانید فراهم کنید. ولی خیلی بامعرفتید. دعای خیر همه کتابناکی هاپشت سرشماست.شما تنها سایتی هستید که در این زمستان فرهنگ و هنر که منتقدان کم سواد همه کار ما شدند و خودشان را عفل کل میدانند قیام کرده اید علیه جهل و نادانی خلق درمانده،... [edit=گیلدخت]1392/11/18[/edit]

دوست گرامی آقا بهداد عزیز : در اینکه گروهی که کسروی را کشتند از نخستین گروههایی بودند که کشتن اهل قلم را ثوابی عظیم می دانستند شکی نیست ولی توجه داشته باش بسیاری از نویسندگان بزرگ این مملکت که اکنون در بستر خاک آرمیده اند روزگاری سروسری با توده ای ها و مصدقی ها داشتند بزرگانی چون هدایت، بزرگ علوی، جلال آل احمد و سیمین دانشور،صمد بهرنگی و... که بی شک مطمئن هستی با من که اینان مزدور قلم بدست نبوده اند و غربت و تنهایی در غرب غریب را به گردگیری لباس شاه و سلطان ترجیح دادند. بی شک دیگر روزنامه نگاری چون محمد مسعود نمی آید ولی جالب است بدانید خود محمد مسعود کشته شدن خود توسط دربار کثیف را پیش بینی کرده بود و چند روز قبل از مرگش به طنز تیتر زده بود: جایزه کشتن قوام السلطنه! درست است توده ای هم اش دهنسوزی نبودند ولی بدان وآگاه باش دشمن دانا به ز دوست نادان

دوست عزیز چرا الکی کشتن مسعود را به توده ای ها نسبت میدهی، پس از کودتای 28 مرداد و تسلط کودتاچیان بر ایران بیشتر اعضای حزب توده و طرفدارهای مصدق دستگیر شدند تعدادی تسلیم نشدند و به سینه دیوار سپرده شدند!تعدادی جانشان را برداشتند و از این کشور رفتند ،اون عده ای هم که تسلیم شدند مجبور شدند یک نامه فدایت شوم به شاه بنویسند و بگن اغفال شدیم و بالطبع مجبور شدند یک سری از کارها ی نکرده مثل اینو به گردن بگیرند. درست مثل ک.. سال 88 دستگیرشدگان برای آزادی گفتند با ایادی شرق و غرب در تماس بودند گو اینکه بندگان خدا پاشون از امامزاده صالح اینورتر نذاشته بودند! حقیقت تاریخ این است دوست عزیز نه اون چرت و پرتهایی که توی کتابهای ضد تاریخی و نه تاریخی اومده و نه اون اراجیف صدا و سیما که به اسم تاریخ به خورد ملت میدند! امیدوارم یه روز از خواب زمستانی بلند شی بهداد جان!

با سلام به دوستان کتابناکی درست است که در زمان حکومت کمونیستها مردم آزادی سیاسی و عقیدتی نداشتند و به اصطلاحی همواره در معرض انگیزاسیون بوده اند ولی حالا که نز دیک به دو دهه از سقوط کمونیست می گذرد مردم جهان به راستی احساس می کنند که یک جهان دوقطبی بهتر ازیک جهان تک قطبی است سرمایه داران روز به روز بیشتر می شوند همینطور گشنگان و به جای اینکه روز به روز اختلافات طبقاتی کمتر شود جامعه به دو بخش مجزا که عبارتند از سرمایه داران با 80درصد ثروت جامعه و 20 درصد جمعیت جامعه و مستضعفان با 20 در صد ثروت و 80 درصد جمعیت جامعه، تازه به قول این دوست عزیزمان این 80 درصد نیروی کار ازان جامعه هستند که برای آن 20 درصد کار می کنند آن هم با شرایط شاق کارهایی که گاها به سالی می کشد و نه حقوق و مزایایی، بیمه هایی که تعلق نمی گیرد و نیروی تحصیل کرده بیکاری که از فرط بیکاری به سیگاری فروشی و بلیط فروشی افتاده است چون به آن 20 در صد جامعه تعلق ندارد و بدون هیچ پارتی وآشنایی می باشد و زنان که در این وادیه از همه شرایط کاریشان مضحک تر است و باید متاسفانه به عشوه گری بیفتند تا آن سرمایه دار شکم دریده پولی به آنها بدهد این واقعت جامعه ماست جامعه ای که قرار بود به مبارزه با سرمایه داری بپردازد و حال خودش سرمایه دارپرستی را ترویج می کند .باش که صبح دولت بدمد ،کاین هنوز از نتایج سحر است