با سلام ارتباط دادن کلمات قرآن به عبارات هندویان هیچ سندیتی نداشته و تنها باعث گمراهی افراد است. در هیچ جا گفته نشده که کلمۀ [u]المکنون[/u] که در قرآن آمده همان [u]اوپانیشادها[/u] است. اینها بیشتر به گمانه زنی و دروغ شباهت دارد. کارهایی از این دست بیشتر برای اعتبار و آبرو خریدن برای آیین هندویان و سوء استفاده از قرآن است.

فکر کنم دارن سایتا کلاً پولی می کنن. اینم از کتابناک. دیگه باید فاتحۀ کتابناک رو خوند. باعث تاسفه که همچین سایتی که با هدف ترویج کتاب و کتاب خوانی و برای دسترسی آسان به کتاب تاسیس شد داره پولی میشه!

عیب بشر امروز این است که می خواهد با فلسفه بافی و با عقل ناقص و محدود خود به خداوند که بی منتهاست پی ببرد، درحالیکه عقل بشر محدود است. آیا این دلیل می شود که انسان هرچیزی که از طریق حواس پنجگانه اش قابل درک نیست بگوید وجود ندارد. پس عقل و خرد انسان نیز قابل دیدن نیست در این صورت اگر بنده بخواهم از طریق فلسفه بافی این پاسخ را بدهم باید بگویم هیچ انسانی عقل ندارد. اصولاً خداوند خالق و انسان مخلوق است، بسیار سادگی است اگر باور کنیم که مخلوق می تواند به خالق خود احاطه پیدا کند، چرا که خالق باید بسیار کامل تر از مخلوق باشد تا بتواند آن را خلق کند. بنابراین این بحث ها بیشتر شبیه به بازی بچه هاست که تنها می خواهند سر گرم شوند و کاری به حقیقت هر چیز ندارند.

[quote] [b][i]اصغر 110[/i][/b] جناب msghgh از شما بعیده که ادعای تدبر در قران دارید ولی زیاد با ایات قران اشنایی ندارید. شما فرمودی که خدا به پیامبر میفرماید برو بگو من علم غیب ندارم ولی عجیبه قران در جای دیگه قران میفرماید :عالِمُ الْغَیْبِ فَلا یُظْهِرُ عَلى‏ غَیْبِهِ أَحَداً (26) إِلاَّ مَنِ ارْتَضى‏ مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّهُ یَسْلُکُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً (27) سوره جن ایه 26 و 27 داناى نهان است، و کسى را بر غیب خود آگاه نمى‏کند، جز پیامبرى را که از او خشنود باشد، که [در این صورت‏] براى او از پیش رو و از پشت سرش نگاهبانانى بر خواهد گماشت، پس خدا به هر کس بخواهد غیب میدهد درسته ؟!! [/quote] با سلام خدمت شما دوست عزیز در ابتدا باید بگویم که من مانند خیلی ها که هیچ نمی دانند و ادعا دارند نیستم. من هیچ ادعایی در تدبر قرآن ندارم و چنین حرفی هم نزدم. آنچه خواندم و دریافتم را می گویم. آیات قرآن بسیار روشن و بدون تضاد و انحراف است. اینکه ما آیات را نمی فهمیم عیب از ماست. دیگر اینکه این را هم نفی نکردم که خداوند ممکن است به کسی از پیامبرانش در برخی از موارد علم غیب را بدهد. توجه داشته باشید که می گویم در برخی از موارد نه همیشه.اما شما از کجا مطمئن هستید که به کدام پیامبر کدام پیام غیبی را داده است و آیا واقعا داده است یا نه!. پس باید قبول کنیم که علم غیب مخصوص خداست و لا غیر. خداوند در قرآن به پیامبرش می گوید برو بگو که من علم غیب نمی دانم چرا که خداوند بهتر از من و شما می داند که ممکن است در آینده از قول پیامبرش سخنانی بگویند (مانند برخی از احادیث جعلی که پایه و اساس درستی ندارد) و آن را به غیب دانی پیامبرش نسبت دهند و به همین شیوه مردم را منحرف کنند. به عنوان مثال در آیۀ 25 جن خداوند به پیامبرش محمد می گوید برو و این آیه را به مردم ابلاغ کن که خود این آیه فریاد می زند که پیامبر غیب نمی داند. از طرف دیگر اینکه اگر طبق آنچه شما در مورد سورۀ جن گفته اید منظور اینجا پیامبر باشد با توجه به مضمون آیات، همان وحی و آیات قرآن غیب است که بر پیامبرش نازل می کند و مراقب است که آنها را بی کم و کاست به مردم برساند، که این آیات اکنون در دست ماست پس ما نیز مانند پیامبرانش غیب می دانیم. دیگر اینکه با توجه به آیات قرآن رسول به معنای فرستاده است که پیامی همراه دارد و این فرستاده می تواند انسان، فرشته و یا هر موجود دیگری باشد. با توجه به علامت نکرۀ رسول در آیۀ 27 این رسول ناشناخته برای انسان است و چه بسا منظور فرشته یا فرشته هایی از جانب خداوند باشد که با توجه به اینکه کسانی در آسمان وجود داشتند که آیات را استراق سمع می کردند خداوند همراه با نگهبانانی آن را برای رساندن وحی به پیامبران، دیگر انسان ها و یا موجودات می فرستد تا آسیبی به ابلاغ پیام وارد نیاید. شاد باشید.

خرید اشتراک کسب امتیاز شرایط و ضوابط تماس با ما تبلیغات

کلیه حقوق برای کتابناک محفوظ است.