ماهور

این اثر تقریبا یک داستان کوتاه است که به شیوه واقع گرایی نوشته شده ولی از عنصر جادویی که ویژگی صد سال تنهایی است بی بهره است داستانی سر راست و ساده با چاشنی هیجان

در کتابهای این نویسنده ماجراهای جلال آریان خواننده را هر بار با خود همراه می کند و کنجکاوی او را برای خواندن ماجرایی تازه تحریک می کند قلم نویسنده روان است و معمولا شخصیت اصلی جلال آریان در طول داستان مشغول مطالعه کتابی از یک نویسنده است و حتما بانویی در داستان وجود دارد که او از جلال خوشش می آید یا جلال از او و خاطره آنابل همسر مرحوم جلال همیشه با او همراه است