sajjad

در جواب بعضی ها بگم ؛ وقتی خلیفه دوم خواست خلافت را به امام علی ع ندهد (که نداد) در علی ع دنبال عیب گشت٫ وقتی نتوانست عیبی پیدا کند گفت: علی ع دارد که شوخ طبع است و نمیشود حکومت را به انسان شوخ طبع داد... ما زیاده که شوخی هایی از پیامبران و علما شندیم٫‌ چند مثال میگم: ............................ روزی پیامبر، به همراه بلال، از کوچه ای می گذشتند . بچه ها مشغول بازی بودند . بچه ها تا پیامبر را دیدند، دور او حلقه زدند و دامنش را گرفتند و گفتند : همان طور که حسن و حسین را بر شانة تان سوار می کنید، ما را هم بر شانه خود سوار کنید . بچه ها هر یک گوشه ای از دامن پیامبر را گرفته بودند و با شور و اشتیاق، همین جمله را تکرار می کردند . پیامبر با دیدن این همه شور و شوق، به بلال فرمودند : « ای بلال ! به منزل برو و هر چه پیدا کردی، بیاور تا خود را از این بچه ها بخرم». بلال، با عجله رفت و با هشت گردو برگشت . پیامبر، هشت گردو را بین بچه ها تقسیم کردند و بدین ترتیب، خود را از دست بچه ها رها کردند و به همراه بلال، به راهشان ادامه دادند . در راه، پیامبر، رو به بلال کردند و به مزاح گفتند: «خدا برادرم، یوسف صدّیق را رحمت کند . او را به مقداری پول بی ارزش فروختند و مرا نیز به هشت گردو معامله کردند ................................... چشمان ابا هریره، در پی پیامبر بود . در کمین فرصتی نشسته بود تا کفش های پیامبر را بردارد . پیامبر، کفش هایش را درآورد و وارد منزل شد . ابا هریره، آرام و خون سرد، یواشکی کفش های پیامبر را برداشت و به طرف بازار به راه افتاد، بدون این که کسی متوجّه شود . اباهریره، در راه، خرما فروش را دید و گفت : «این کفش ها را در ازای خرما می خری؟». خرما فروش، مقداری خرما از سبد برداشت و به ابا هریره داد و کفش های پیامبر را از او خرید . ابا هریره نیز خرماها را گرفت و به طرف خانه رسول خدا به راه افتاد . ابا هریره آرام و خون سرد، خرما به دست، خدمت رسول خدا رسید و گوشه ای نشست. ابا هریره تا نشست، مشغول خوردن شد. پیامبر که در جمع یاران نشسته بود، تا چشمشان به ابا هریره افتاد فرمودند : « ابا هریره! چه می خوری؟». ابا هریره با لبخند جواب داد : « ای رسول خدا ! دارم کفش های شما را می خورم ». ..................................... روزی پیامبر و حضرت علی(ع) کنار هم خرما می خوردند. پیامبر(ص) هر خرمایی را که می خورد، به آرامی، هسته اش را نزد هسته های علی(ع) می گذاشتند. هنگامی که از خوردن خرما دست کشیدند، همه هسته ها جلوی حضرت علی(ع) بود. پیامبر در این موقع، رو به حضرت علی(ع) کردند و فرمودند: «ای علی! بسیار می خوری». حضرت علی(ع) در جواب پیامبر فرمودند: «آن که خرما را با هسته خورده است، پرخورتر است .................................... پیامبر(ص) به پیرزنی که دربارة بهشت از آن حضرت می پرسید، فرمود : « پیرزنان به بهشت نمی روند ». بلال، آن پیرزن را گریان دید و به پیامبر، خبر داد . پیامبر فرمود : « بلال ! سیاهان هم به بهشت نمی روند » . بلال هم در بیرون مجلسِ پیامبر و در کنار آن پیرزن، به گریه نشست . عباس عموی پیامبر، خبر داد . پیامبر فرمود : « عمو جان ! پیر مردها هم به بهشت نمی روند ؛ امّا بمان تا بشارتت بدهم » . سپس آن دو را هم فرا خواند و فرمود: «خداوند، پیر زنان و پیرمردان و سیاهان را به زیباترین شکل، برمی انگیزد و اینان جوان و نورانی می شوند و آن گاه، به بهشت، وارد می گردند .............................

نقد آقای دیانی بر این کتاب را هم بخوانید

تا حالا دقت کردین چرا یک روحانی به جایی اینکه وقتشو بذار کتاب های مذهبی و فلسفی بنویسه، میشینه کتاب مذهبی مینویسه؟(حالا جدا از جنبه تربیتیش)

یه چیز دیگه یادم رفت بگم اینکه این خانم دروغ نگفته و راست گفته. امام از خودتون بپرسید چقدر حقیقت گفته (آیا امام حقیقت همین بود ؟ همین یکم؟) ، بله قبول دارم کسانی بودن که به شکل شمایل حزب اللهی ها بودن و کارهایی که در کتاب نوشته و ترسیم شده رو انجام دادن و اینم بگم اینا فکر میکردن اسلام اینو میگه که کاملا اشتباه فکر میکردن که خوبه بدونید امام خمینی به اینگونه افراد اعتراض کرد. دوستان انسان برای خراب کردن چیزی دوتا کار می تونه بکنه : 1_دروغ گفتن _2_ حقیقت گفتن اما اونجا هایی که بدونید به ضرر طرف مقبله و دیگران در برداشت از اون حقیقت اون چیزی که تو میخوای رو برداشت میکنن. شما اگر کمی کمونیسم رو بشنایسد میبینید داره دقیقا کمونیسم رو بروز میده و میگه کمونیسم خوبه . و انینو بدونید ما به طور صد در صد خود کمونیسم رد نمیکنیم و حتما نکاتی توی کمونیسم هست که با اسلام مشترکه و... (حرف های زیادی درباره این کتاب و انیمیشنش دارم که نه وقتشو دارم توضیح بدم و نه (ببخشید)حوصلشو.

آقا راحت براتون بگم این خانم عقاید کمونیسم دارن، که هر دینی رو به زبان عامیانه میکوبن. کمونیسم کمونیسم کمونیسم