بردبار

با تشکر از نویسنده کتاب و بارگزاری آن در سایت, صفحات بصورت یک در میان جابجا بارگزاری شده.

جناب دبیر زاده منهم بلحاظ نظری با شما هم عقیده ام و به دیده انتقادی به هر دو مکتب کاپیتالیسم و کمونیسم می نگرم و ضعف های هیچکدام را نمی توانم ندیده بگیرم و لطیفه ای را که از زبان رفقا بیان کردید بسیار بامعنی و صحیح میدانم. بهر حال , به سهم خودم از شما ممنون هستم که در این بحث شرکت کردید و مسیر آن را از روال غیر سازنده قبلی تغییر دادید.

جناب دبیر زاده بنده هم با نظر شما موافقم که باید انگیزه مادی و سود برای رشد تولید و شکوفایی اقتصاد وجود داشته باشد و مارکس در زمان خودش به این واقعیت پی نبرده بود بدلیل آنکه تجربه شکست خورده جوامع کمونیستی را در اختیار نداشت, امری که برای نسل ما روشن گردیده و ساده بنظر میرسد زیرا فروپاشی این نظام ها را دیده ایم. در واقع , مارکس درد نظام سرمایه داری را خوب شناخت ولی برای درمان آن داروی مناسبی تجویز نکرد که البته نباید هم از او به عنوان یک دانشمند توقع بیشتری داشته باشیم و او را مثل مارکسیست ها , پیشگوی ابدی و حلال مشکلات نظام سرمایه داری بینگاریم. هر دانشمندی هم در چهارچوب محدودیت های زمانه خودش به تحلیل وقایع می پردازد و نمی تواند از محدودیت های زمان و مکان فراتر رود. بنظر می رسد بنده نیمه پر لیوان آب را می بینم و جنابعالی نیمه خالی آن را !

در واقع, میراث مارکس برای جوامع انسانی دو جنبه دارد: جنبه مثبت آن برای جوامع اروپای غربی است که سرمایه داری حاکم , با هشدارهای مارکس و پیشگویی او از وقوع انقلاب سوسیالیستی, هشیار شدند و تن به اصلاحات عمیق در نظام سرمایه داری دادند و با بهره گیری از نظرات مارکس و تلفیق نظام سرمایه داری و سوسیالیستی , از وقوع انقلاب در جوامع خود جلوگیری کردند و جامعه مرفه تر و عادلانه تر را پایه ریزی کردند که هنوز هم به حیات خود ادامه می دهد و بمراتب بهتر و کارآمدتر از آن زمان است. اما جنبه منفی آن برای جوامعی مثل روسیه زمان تزار و افغانستان ترکی و چین و کره شمالی و شمار دیگری از جوامع عقب مانده ای است که با فهم نادرست از آموزه های مارکس, و در مواردی تحریف آنها به نفع خود و مصادره قدرت سیاسی, و بهره گیری از ناآگاهی توده های محروم و تطمیع آن ها, انقلاباتی را بوجود آوردند و مناسبات اجتماعی را شکل دادند که در بسیاری موارد, اوضاع بمراتب بدتر از گذشته شد.

مارکس مشاهده گری دقیق و متفکری عمیق بود که با بررسی ساختار اجتماعی-اقتصادی جوامع غربی قرن نوزدهم و مطالعه نظرات سایر اندیشمندان اجتماعی آن دوران و مشاهده وضعیت نابسامان کارگران در آن مرحله از رشد سرمایه داری و مبارزات جنبش های چپ برای احقاق حقوق کارگران و مزدبگیران, درخشان ترین تحلیل را در کتاب سرمایه "کاپیتال " از ماهیت نظام سرمایه در زمانه خودش ارائه داد, که هنوز هم یکی از بهترین تحلیل ها بحساب می آید و در مراکز دانشگاهی اروپایی و آمریکایی , به عنوان مرجعی معتبر, تدریس می شود و بطرزی شگفت انگیز به پیشگویی آینده سرمایه داری و بحران های ادواری غیر قابل پیشگیری آن پرداخت و سمت و سوی آن را , که به سمت انحصار میرود, روشن کرد و از شکاف هر چه بیشتر غنی و فقیر در آینده این نظام خبر داد , که بسیاری از این پیشگویی ها معتبر می باشد. از طرف دیگر, برای پرهیز از این کابوس ,نظام سوسیالیستی را پیشنهاد کرد , که چیز زیادی ذر باره آن نگفت و آن را مسیر طبیعی تاریخ عنوان نمود, که بعدا" توسط کسان دیگری, مثل لنین , مورد بهره برداری نظری و عملی قرار گرفتند و مشکلات زیادی را برای جمعیتی انبوه فراهم کردند.