سیدنیاک

درباره جریان روشنفکری غرب گرا در جنبش مشروطیت ، وجوه مشترک ذیل در حیات فکرى و اجتماعى ایشان به چشم مى‏خورند: 1. همگى داراى گرایش‏هاى الحادى بوده، دین را پدیده‏اى انسان ساخته مى‏دانستند؛ که برخى به آن تصریح مى‏کردند و برخى دیگر به صراحت آن را ابراز نمى‏داشتند، اما با زبان کنایه، دین را «افیون ملت‏ها»، و موجب رکود و عقب‏ماندگى جامعه، مى‏شمردند. 2. همه آن‏ها در سنین جوانى و دوران رشد و بالندگى در محیط‏هاى التقاطى و یا مراکز فرهنگى غربى پرورش یافته بودند، از این‏رو، مبتلا به تحجّر عقیدتى و یا فقر اطلاعات دینى گردیده‏اند. 3. غالبا خود در خارج از کشور و در شرایط مطلوب مادى به سر مى‏برده‏اند و از توده ملت و دردها و سنّت‏ها و باورهاى عمیقشان درک صحیحى نداشته‏اند. 4. درک آن‏ها از فرهنگ و تمدن غرب و علل پیشرفت اروپا به شدت سطحى و روبنایى بوده است؛ به گونه‏اى که غرب را یکسره بهشت و ایران را یکسره جهنم مى‏دیده‏اند و نیل به تمدن غرب را بزرگ‏ترین و برترین آمال و آرزوى بشر شرقى پنداشته، راه رسیدن به این آرزو را تنها در طریقى که آنان از آن گذر کرده بودند، منحصر مى‏دیدند. 5. آنها علاوه بر آشنایى با فلسفه و علوم سیاسى و اجتماعى، از نویسندگان چیره دست و قلم به دستان هنرمندى بودند که افکار موردنظر خود را در قالب داستان و یا طنز و با زبانى ساده و روان به صورت روزنامه و مقاله و کتاب منتشر مى‏کردند. از این‏رو، به زودى اندیشه‏هایشان در محافل فرهنگى منتشر گردید و اذهان بى‏خبر و غیر نقّاد را تسخیر کرد. 6. نقد عزادارى و تقلید، تلاش براى تغییر خط، بازگشت به ایران باستان و تفسیر زمینى از ادیان آسمانى از مهم‏ترین ترفندهاى آنان براى دین‏زدایى و غربى کردن ایران به شمار مى‏آمده است.

متوجه نمیشم چرا نویسنده راوی داستان رو مرتب از اول شخص به دانای کل نبدیل میکنه ، اگه راوی دانای کل رو که مجبوب اکثر داستان نویسای بزرگه انتخاب کنند کتاب بهتری میشه

یکی از دوستان علامت تنفر گذاشته است برای من جالبه که ایشون دلیل تنفرشونو بگویند، درک نکردم چرا کسی باید ازین کتاب متنفر باشد

سلام دوستان عزیز الان که به دلیل شرایط اضطراری بچه ها مجبور به خانه ماندن شده اند این کتاب ها را در شبکه های مختلف اجتماعی معرفی کنید تا بخوانند به نظر من بهتر است در گروههای مجازی فامیلی معرفی کنید و برای بچه ها و نوجوانان مسابقه کتابخوانی بگذارید تا هم خانه ماندن آسان شود و هم کتابخوان ها بیشتر بشوند

همی گویم و گفته ام بارها بود کیش من مهر دلدار ها پرستش به مستی است در کیش مهر برون اند زین جرگه هشیار ها به شادی و آسایش و خواب و خور ندارند کاری دل افگار ها کشیدند در کوی دلدادگان میان دل و کام ،دیوار ها چه فرهاد ها مرده در کوهها چه حلاج ها رفته بر دارها چه دارد جهان جز دل و مهر یار مگر توده هایی زپندارها ولی راد مردان و وارستگان نبازند هرگز به مردارها مهین مهرورزان که آزاده اند بریزند از دام جان تارها به خون خود آغشته و رفته اند چه گل های رنگین به جوبارها بهاران که شاباش ریزد سپهر به دامان گلشن ز رگبارها کشد رخت،سبزه به هامون و دشت زند بارگه،گل به گلزار ها نگارش دهد گلبن جویبار در آیینه ی آب،رخسارها رود شاخ گل در بر نیلوفر برقصد به صد ناز گلناز ها درد پرده غنچه را باد بام هزار آورد نغز گفتار ها به یاد خم ابروی گلرخان بکش در بزم می خوار ها گره را ز راز جهان باز کن که آسان کند باده،دشوارها جز افسون و افسانه نبود جهان که بستند چشم خشایارها فریب جهان را مخور زینهار که در پای این گل بود خارها پیاپی بکش جام و سرگرم باش بهل گر بگیرند بیکارها علامه طباطبایی(قدس الله نفسه)