من و این سازهای همگون و ناهمگون: مجموعه شعر

رهبر ارکستر پرندگان جهان:
در سپیده دمان بهار نورس گوتنبرگ، همچون در زادگاه من آذرشهر رهبر ارکستر پرندگان، بلبل خوش آواز است. می خواند و پرندگان دگر زیروبم و اوج و فرود صدای او را پس از هر بار دم گرفتن همانگونه که بایست تکرار می کنند.
تحت تاثیر این سنفونی در حدفاصل میان حس و اندیشه ام، کلاف هزاران خاطره باز می شود؛ از سفرها و کوچیدنها، آشناییها و جداییها در چشم انداز زندگی و طبیعتی که همیشه مرا مجذوب خویش کرده است.
می گویم؛
رهبر ارکستر پرندگان جهان بلیل خوش آواز را عشق است؛ اما، با تصویری از دو شهر در آینه ی نگاه اولی باستانی و دومی مدرن؛ یکی با کودکی همراه که همیشه باستانی است و دیگری که مدرنیت را تجربه می کند و پیر می شود.
فروردین ۱۳۹۳