هفته‌نامه تهران مصور - شماره ۵۳۵ - آبان ۱۳۳۲

#مطلب_روز دکتر مصدق در دادگاه نظامی؛ افتخار این مملکت این نیست که دکتر مصدق‌ها را زیر دست میرغضب‌ها بگذارد...
معروف است کسی را که پای دار می‌رود می‌گویند:« آخرین حرف خود را بزن و اگر وصیتی دارد بکن.»
نظر خارجی‌ها اینست که ایرانی همیشه نفهم، بیچاره و فقیر بماند. ولی در عوض قدرت شاه را زیاد کنند تا هر چه می‌خواهند به دست او انجام دهند و هر وقت تخلف کرد او را ببرند و دیگری را جای او بگذارند، ولی آنها نمی‌خواهند که ملت فهمیده باشد، چون ملتی را نمی‌شود از بین برد، ولی یک شاه را به سهولت می‌شود برد، همانطور که احمدشاه و رضاشاه را بردند.
افسران تحصیل کرده! ببینید چه عرض می‌کنم، چرا با تشکیل این همه جلسات یک عده را خسته کرده‌اید تا من بیچاره را از بین ببرید. فقط یک امضا کنید که دکتر مصدق محکوم است و او را اعدام کنید. مگر این کارهای شما را مردم نمی‌بینند!؟ مگر این مخبرین داخلی و خارجی که در اینجا هستند به دنیا خیر نمی‌دهد!؟ شما تصور می‌کنید وقتی کبک سر خود را زیر برف کرد، دیگر کسی او را نمی‌بیند. به خدا قسم، این عمل بر خلاف شان و حیثیت مردم ایران است.
من می‌گویم شاهی که می‌خواهد پادشاه این مملکت باشد. باید همیشه شاه باشد و هر وقت گفتند :«برو»، بگوید:«من شاه این مملکت هستم و هیچ کجا نمی‌روم.» ولی بعضی ها می‌خواهند به همان حرف های پوچ و تملق آمیز قناعت کنند. افتخار این مملکت این نیست که دکتر مصدق‌ها را زیر دست میر‌غضب‌ها بگذارند که او را از بین ببرند. افتخار این مملکت آن است که از رجال وطن پرست حمایت کنند و به آنها پرو بال بدهند که از مملکت و شاه و ملت دفاع کنند. این است معنی یک مملکت آزاد...
جلسه پنجم دادگاه نظامی. ۲۱ آبان ۱۳۳۲
محمد مصدق در محکمه نظامی -جلیل بزرگمهر، ص ۱۹۴-۱۹۵
@mohammadmosaddegh