ماثر رحیمی - جلد ۳

نفوذ زبان فارسی در هند که از اواخر قرن نخست هجری با حمله مسلمانان ایرانی برای فتح هند آغاز شده بود با استقرار سلسله های حکومتی فارسی زبان و ایرانی در آنجا بیشتر شد و در دوره صفوی به نهایت رسید. در این دوره بسیاری از هنرمندان و شاعران و نویسندگان ایرانی به هند رفتند و در آنجا ساکن شدند و بسیاری از هندیان نیز فارسی آموختند و بدین زبان آثاری پدید آوردند. عبدالباقی نهاوندی یکی از کسانی است که در چهل سالگی به هند رفت و در آنجا مآثر رحیمی را که کتابی است در تاریخ و رجال هند تحریر کرد. در این کتاب به طور ویژه آثار و اخبار عبدالرحیم خان خانان و ویژگی های شخصیتی و حسب و نسب وی، و خدمتکاران و دوستان و شاعران او معرفی شده است و به صورت فرعی مطالبی درباره پادشاهان گذشته-ی هند و نورالدین محمد جهانگیر غازی و سلسله وی نیز وجود دارد.
کتاب دارای نثری روان و سلیس است و مولف در تهیه کتاب از آثاری همچون مطلع السعدین‌، حبیب‌السیر، روضه‌الصّفا، تاریخ گزیده‌، اکبر نامه‌، ظفرنامه‌، طبقات اکبری بهره برده است‌. کتاب براساس نسخه‌ای که به رویت و توشیح مولف رسیده و دارای اصلاحات و حواشی خود اوست‌، به کوشش محمد هدایت حسین به‌چاپ رسیده است‌.