بازگشت شازده کوچولو

به مناسبت صدمین سال تولد آنتوان دو سنت اگزوپری

آنتوان دو سنت اگزوپری عزیز!
با عرض سلام و ابراز ارادت قلبی
امیدوارم در هر جای این فضای لایتناهی به سر می برید، خوش و خرم باشید و غبار هیچ غم و غصه یی بر چهره مهربان شما ننشسته باشد. باری غرض از نوشتن این نامه، پاسخی است به درخواست شما در آخرین صفحه گزارش زیبای داستانی، انسانی و دلنشین ماجرای شازده کوچولو که مدتها است همه انسان های ادب و هنر دوست جهان خود را با آن مشغول داشته و از خواندن آن لذت می برند. با این حال دلیل اصلی من از نوشتن این نامه به شما، تنها تمجید و تحسین گزارش زیبای داستانی و دلنشین شما شازده کوچولو نیست؛ هر چند که آن هم به جای خود لازم و شایسته است .
موضوعی که مرا به نوشتن این نامه واداشته است، درخواست خود شما در صفحات آخر کتابتان بود، که اگر کسی روزی شازده کوچولو را دوباره ملاقات کرد، بی درنگ برایتان بنویسد که او دوباره بازگشته است! اما، من می دانم که شما از جهان ما رخت بر بسته و همه زمینیان را ترک کرده یید. و در نتیجه امکان دسترستی به شما وجود ندارد. با این حال من این نامه را همراه با گزارشی از دیدارم با شازده کوچولو برای شما می نویسم. هر چند که مطمئن نیستم موفق به خواندن آن شوی. من این امر را صرفا به این دلیل انجام می دهم که تو مصرانه از ما خواسته بودی اگر او را دیدیم برایت بنویسیم... و نیز به این دلیل بسیار ساده که بدانی او چقدر به تو خو گرفته بود، چقدر تو را دوست داشت و چقدر دلش برای تو تنگ شده بود. او آنقدر دلش برای تو و روباهش تنگ شده بود که رنج سفر را به جان خریده و آن همه فضای لایتناهی را با همه خطراتش طی کرده بود، تا شاید دوباره شما را بازیابد و با دیدارتان احساس خوشبختی کند. اما ...