برگی چند از دفتر زندگی

بخط: مهدی زرین‌قلم

روی سخن با صاحبدلانست:
من شاعر نیستم، دعوی نویسندگی هم ندارم، در مقامی که استادان این فن مرکب فصاحت می تازند و گوی سخن بچوگان بلاغت می ربایند چه جای آنکه طفل نیسواری چون من دم از شاعری و نویسندگی زند، اظهار زباندانی پیش شمع طور از ادب دور است، ادعای من جز این نیست که سخی دلنشین را دوست دارم و شعر خوب را بجان خریدارم، هر جا درّ سخنی ببینم، آویزه گوش کنم و بر جا متاع ادبی یابم، دست بدریوزه پیش آرم. باری آنچه به زبان و به دل اقرار دارم، همان است که بی شائبه گفتم و خود می دانم که این سخن از نوع تکلف منشیانه و تعارفات ادیبانه نیست...