داریوش و پارس ها: تاریخ فرهنگ ایران در دوره هخامنشیان

از مقدمه مترجم:
مورخان و ایران شناسان در سالهای اخیر با بهره گیری از منابع اصیل تاریخ و فرهنگ ایران باستان، کوششی به کار بسته اند که دیگر صرفاً مانند آثار قدما تنها متکی به روایات یونانیان نیست بلکه اساس آن بررسی و نتیجه گیری از «نبشته»ها و منابع باقیمانده از دوران باستان است که در سالهای اخیر بخصوص در دو دهه اخیر در اختیار قرار گرفته است.
والتر هینتس برای تالیف داریوش و پارسها همه منابع اصیل باقیمانده از دوران باستان را که به نحوی با اوضاع داخلی ایران بزرگ زمان هخامنشیان، بخصوص دوران کوروش تا داریوش مرتبط بوده مورد بررسی قرار داده و متکی به نتایج این بررسی و بر پایه سی و پنج سال تحقیق در زمینه تاریخ فرهنگ ایران چنان اثری خلق کرده است که نه تنها توجه دانشمندان را جلب می کند بلکه هر علاقه مند به تاریخ و فرهنگ ایران باستان را مجذوب خواهد کرد.
والتر هینتس در ۱۹۰۶ در اشتوتگارت متولد شد و از ۱۹۳۷ تا سال ۱۹۷۵ - قبل از بازنشستگی - رئیس سمینار ایران شناسی دانشگاه گوتینگن بوده است؛ وی در سال ۱۹۶۱ توفیق یافت خط هجایی عیلامی مربوط به هزاره سوم قم را کشف کند و بخواند. هینتس در زمینه تاریخ زبان شناسی و فرهنگ ایران از دوران باستان تا دوران معاصر تالیفاتی ارزنده دارد که اغلب آنها به زبانهای انگلیسی، روسی، فارسی، ترکی و عربی ترجمه شده است. از جمله آثار معتبر او عبارتند از شاه اسماعیل (۱۹۳۳)، تشکیل دولت ملی در ایران (ترجمه کیکاووس جهانداری ۱۳۴۶)، ایران (۱۹۴۲)، اسلام (۱۹۵۵)، زرتشت (۱۹۶۱) و دولت عیلام (۱۹۶۴).
نامهای ایرانی و غیر ایرانی این کتاب عیناً براساس کتابت و در واقع تلفظی است که نویسنده به کار برده است. در این ترجمه جز در مورد نامهایی که کتابت و تلفظ مرسوم و شایعی در فارسی یافته اند؛ کوشیده ایم برای بقیه نامها تلفظ درست آنها را بیاوریم. مولف برای نامهای معروف تلفظ و یا در واقع کتابت یونانی - لاتینی آنها را که در اروپا معروف و شناخته شده، برگزیده است در ترجمه، ما تلفظ درست این نامها را به خط فارسی برگردانده ایم. مولف در سایر موارد نامهای پارسی را تا آنجا که میسر بوده به تلفظ پارسی باستانی آورده که در ترجمه نیز عیناً استفاده شده است، بنابراین مثلاً به جای لفظ یونانی گوبریاس - گوبرواس Gobryas از تلفظ فارسی گئوبروه Gaubarva
استفاده شده است...