یادداشت های تاریخی و فرهنگی - جلد ۱

درباره تاریخ و فرهنگ اساطیری ایران

از متن کتاب:
موزا یا موسا، معروف به تئا موزا، شهبانوی حاکم شاهنشاهی اشکانی از سال ۲ پیش از میلاد تا ۴ میلادی بود. او در اصل برده ای رومی بود که توسط آگوستوس، امپراتور روم، (ح. ۲۷ پ. م - ۱۴م.) به عنوان هدیه به دربار فرهاد چهارم اشکانی (ح ۳۷ - ۲ پ. م) فرستاده شده بود. موزا به سرعت در دربار پیشرفت کرد و به ملکه و همسر مورد علاقه فرهاد چهارم تبدیل شد و از شاهنشاه فرزندی به نام فرهادک (فرهاد پنجم) را زاد. او در سال ۲ پیش از میلاد، همسرش را مسموم کرد و به همراه فرهادک بر تخت نشست. آن دو پس از شش سال سلطنت مشترک به دست بزرگان اشکانی برکنار شدند و به رم گریختند. سپس ارد سوم جانشین آن دو شد.
موزا حدود ۳۰ سال در ایران بود. او نخستین و یکی از سه زن حاکم بر ایران در طول تاریخ است؛ دو زن دیگر دو خواهر از خاندان ساسانی در سده هفتم میلادی به نامهای بوران دخت و آزرمیدخت هستند. موزا همچنین نخستین زن در تاریخ ایران است که نقشش بر سکه ها زده و نیم تنه اش با تاج شاهی ساخته شده است...