سه گانه راه - جلد ۲: سایه ها

این کتاب در ادامه «هرم را می‌خرم» نوشته شده است. همان اصول، همان زبان اما عمیق‌تر.
کتاب اول را در دل بحران و جنگ نوشتم.
این یکی را در دل سایه‌ها می‌نویسم. سایه‌هایی که بعد از بحران می‌مانند. سایه‌هایی که همیشه بودند اما نمیدیدمشان. سایه‌هایی که حالا می‌بینمشان، توی کارخانه نیمه کاره، توی شبهای تنهایی، توی آیینه.
در کتاب اول گفتم از هرم و خریدش از مائورا و ماندنش. از تمثیل غار و بیرون آمدن از آن. اما بیرون غار که آمدم تازه سایه‌ها را دیدم. سایه خودم، سایه پدر، سایه قدرت، سایه مرگ. انگار تا توی غار بودم، فقط یک سایه می‌دیدم حالا هزارتا می‌بینم.
این کتاب درباره همان سایه‌هاست.
نه اینکه جوابی داشته باشم. نه اینکه راهی بلد باشم. فقط می‌خواهم بنشینم و نگاهشان کنم. بنویسمشان. شاید با نوشتن سبک‌تر شوند. شاید با دیدن کمرنگ‌تر، شاید با شناختن تبدیل شوند به چیزی که بتوان با آن زندگی کرد.
سایه‌ها را دوست دارم چون یادم می آورند نوری هست. حتی وقتی نمی‌بینمش.