ملحقات نیاکان باستانی کرد در تاریخ و اسطوره ها

از متن کتاب:
چنانکه از شکل مرکب توتم سکایی شیمیریای یونانی (شیر-بزکوهی-مار)/کوروشا (بزکوهی-سگبالدار) بر می‌آید این نام در نزد گروههای سکایی به معانی سگ درنده بالدار (سیمرغ)، بزکوهی و مار گرفته می‌شده است. در نزد آسیانی‌ها، سکاهای بلوچستان، آن به معنی سگبالدار (سیمرغ) توتم بوده و نام بلوچ (بسلوچ) یادگار آن است. سکاییان قره باغ (ارتساخ) هم سگ را تقدیس می‌کرده‌اند. برخی سکاهای بالکان (نیاکان بوسنی‌ها و غیره) دارنده توتم بزکوهی بوده‌اند. نام تور سکاها علاوه بر معانی پهلوان و غرنده در قفقاز به معنی بزکوهی (سمبل ایزد تور اسکاندیناوی) بوده است. سرانجام سکاهای کردستان و نیاکان صربها و نیاکان دربیکی تاجیکان مار را به عنوان توتم خویش داشته‌اند. بنا به هردوت الهه مادر سکاها به شکل نیمه زن و نیمه اژدها تصور می‌شده است.
نام سکا را بیشتر به معانی روان و گردنده و تیرانداز گرفته‌اند. ولی نام خدا-نیای اساطیری اوستایی ایشان تور (ایزد نیرومند رعد و برق) آن را با واژه‌های سکایی شاخ- (جهیدن برق) و سک- (روان رفتن) مرتبط می‌سازد که از ایشان به ترکان رسیده‌اند. چون از سوی دیگر نام سکا لفظاً می‌تواند به معنی سنسکریتی آن جهنده نیرومند باشد که هم مطابق نیا-ایزد تور سکاها و نیز همخوان صفت سه حیوان توتمی سکاها یعنی شیر، بزکوهی و مار است:
Śāka (शाक).-kaḥ, Power, strength, energy. jump
तुर adj. tura powerful, strong
तूरा ind. tUrA hastily
نام سکاییان کردستان یعنی کُرد نیز به معنی جهنده اشاره به توتمهای مار و بزکوهی ایشان بوده است:
कूर्द m. kUrda jump