خلاصه کتاب ۷ عادت کسب و کار که عملکردی در سطح بالا ایجاد می کنند

ارزش‌ها و رفتارهای سازمانی که زمینه‌ساز موفقیت هستند

خلاصه کتاب «۷ عادت کسب و کار که عملکردی در سطح بالا ایجاد می کنند» «۷ Business Habits That Drive High Performance» برآیند اثر «نیکلاس اس. بارنت» (Nicholas S. Barnett)، نویسنده و مشاور برجسته‌ی حوزه‌ی رهبری سازمانی و حاکمیت شرکتی از استرالیا است. این کتاب نخستین‌بار در سال ۲۰۱۴ منتشر شد و به بررسی عواملی می‌پردازد که باعث تفاوت میان سازمان‌های معمولی و سازمان‌های با عملکرد بسیار بالا می‌شوند.
بارنت در این اثر، نتیجه‌ی سال‌ها تجربه‌ی مدیریتی و پژوهش خود درباره‌ی سازمان‌ها را ارائه می‌کند. او بر پایه‌ی پژوهشی گسترده با مشارکت دیدگاه‌های بیش از ۱۰۰ هزار کارمند از حدود ۲۰۰ سازمان، هفت عادت کلیدی را شناسایی می‌کند که سازمان‌های موفق و پایدار را از دیگر سازمان‌ها متمایز می‌سازند. این کتاب نشان می‌دهد که عملکرد پایدار سازمان‌ها بیش از هر چیز به فرهنگ سازمانی، ارتباط موثر، توسعه‌ی کارکنان، توجه واقعی به افراد و بهبود مستمر سیستم‌ها وابسته است.

بخشی از کتاب ۷ عادت کسب و کار که عملکردی در سطح بالا ایجاد می کنند:
«چه کسی مسئول ایجاد و حفظ یک فرهنگ سازمانی سازنده، ارائه‌ی رهبری مناسب و انتقال پیام‌هایی تاثیرگذار است؟ پاسخ همیشگی این است: هیئت‌مدیره، مدیرعامل و تیم رهبری. این مسئولیت بر عهده‌ی کارکنان، مشتریان یا فرد دیگری نیست؛ این شما هستید که مسئول آن هستید.
رهبران در قبال فرهنگ سازمان، عملکرد آن و نگرش کارکنان خود پاسخ‌گو هستند. این واقعیت می‌تواند در عین حال که به آن‌ها قدرت و اختیار می‌دهد، برای برخی نیز نگران‌کننده باشد. اگر شرایط خوب پیش نمی‌رود، اگر کارکنان شما واقعاً تلاش نمی‌کنند یا اگر فضای کاری سرشار از منفی‌نگری شده است، بسیار آسان است که تقصیر را گردن کارکنان یا عوامل بیرونی بیندازید. اما چند هیئت‌مدیره حاضرند بپذیرند که دلیل دشواری شرایط، خود مدیرعامل است و به‌جای آن از مدیرعامل بپرسند که او چه چیزی را باید تغییر دهد؟ چند مدیرعامل در چنین شرایطی حاضرند خودشان را مورد بررسی قرار دهند؟ متاسفانه پاسخ هر دو پرسش این است: تعداد بسیار کمی.
اگر هدف اصلی یک رهبر این باشد که با به‌کارگیری افرادی که فقط برای دریافت حقوق کار می‌کنند و هیچ علاقه‌ی واقعی به شغل خود ندارند، تا حد ممکن پول بیشتری به دست آورد، در نهایت کارکنانی خواهد داشت که هیچ تعهد و ارتباطی با سازمان احساس نمی‌کنند. چنین رهبرانی همچنین احتمال کمتری دارند که بتوانند در بلندمدت به موفقیت مالی موردنظر خود دست پیدا کنند.
در مقابل، اگر واقعاً هدف آن‌ها ساختن سازمانی با عملکرد بالا باشد، احتمال موفقیتشان بسیار بیشتر از کسانی خواهد بود که صرفاً می‌خواهند سود خود را از کسب‌وکار به حداکثر برسانند. چنین رهبرانی همچنین احتمال بیشتری دارد که کارکنانی را جذب و حفظ کنند که به کار خود افتخار می‌کنند و خود را بخشی از یک مجموعه‌ی بزرگ‌تر می‌دانند. موفقیت مالی پایدار نیز به احتمال زیاد به‌عنوان نتیجه‌ای طبیعی از این رویکرد به دست خواهد آمد.»