تمدنهای پیش از تاریخ

طرح و نقاشی: غلامحسین صابر

نظری به پیدایش انسان و سپر تمدن از ابتدا تا عصر فلزات

از متن کتاب:
انسان از زمانهای قدیم همواره درباره چگونگی تکوین زمین و پیدایش حیات کنجکاو بوده و برای ارضای خاطر خویش بنا بمقتضیات محیط و شرایط اقتصادی و اجتماعی افسانه هائی خلق کرده است. چنانکه سومریان نمو (مظهر دریای اولیه) را آفریننده و خالق زمین و آسمان می دانستند و چینی ها معتقد بودند که پانکو، انسان نخستین در ۲/۲۲۹/۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح بگیتی شکل بخشید. بنظر آنان از نفس پانکو ابر و باد و از آوازش تندر و از رگهایش رودها، از گوشتش زمین از مویش سبزه و درخت از استخوانش فلزات و از عرقش باران پدید آمده و از حشراتیکه بر بدنش نشسته بودند انسانها تولد یافته اند.
چنین افسانه یا افسانه های مشابهی همچون جدا شدن زمین از آسمان بوسیله شو، خدای مصریان، در بین ملل مختلف وجود داشت تا اینکه ادیان یهود و عیسوی افکار آنان را بزیر سلطه خود کشید. از آن پس تا قرون وسطی و حتی بعد مندرجات کتاب مقدس تورات در باب خلقت یکروزه زمین بعنوان حقیقتی غیر قابل تردید پذیرفته گردید. ارباب کلیسا و روحانیون مسیحی بجای آنکه بگفته عیسی عمل نموده، تخم کینه و وحشت را در دلها نپراکنند، بخاطر دفاع از منافع خود با ایجاد دستگاه تفتیش عقاید آنچنان رعب و وحشتی ایجاد کردند که حتی متفکرانی چون کوبرنیک (۱۴۷۳ - ۱۵۴۳) و کپلر (۱۵۷۱ - ۱۶۳۰) که می خواستند نظام و هیات عالم را بر مبنای ریاضیات پی ریزی نمایند از ترس تکفیر، شکنجه و عذاب جرات اظهار نظر مخالف نیافتند.
خوشبختانه بر اثر ارتباط مسلمین با ملل مغرب زمین، اکتشافات جغرافیائی و ترقی و توسعه اقتصادی از اواخر قرون وسطی تحولاتی چه در زمینه فکری و هنری و چه در معتقدات مذهبی و اخلاقی صورت پذیرفت که راه را برای پیشرفت علوم تجربی هموار ساخت. بتدریج دانشمندان متوجه گردیدند که بعضی از پدیده های زمین طی دهها هزار سال بوقوع پیوسته اند. لذا برای بدست آوردن سن حقیقی زمین بمطالعه و مشاهده آثار آن شروع نمودند. یکی از کسانیکه بوجود سنگواره هائی پی برد پالیسی بود...