ثروتها و برکتهای سرزمین ایران

جغرافیا، منابع طبیعی و ثروت‌های اقتصادی ایران

از مقدمه:
تنوع جنس زمین و وجود گروههای متعدد خاک در ایران که هر کدام از آنها برای پرورش یک نوع محصول مفید می باشد با موقع جغرافیایی ۲۵ تا ۴۰ درجه عرض شمالی و اقلیمهای مختلف در این کشور دست بدست هم داده وضعی را بوجود آورده است که بتوان انواع محصول گرمسیری و معتدله و سردسیری را در ایران بعمل آورد. در سواحل دریای مازندران آب و هوای معتدل، بارندگی زیاد، وجود اراضی رسوبی، یک قطعه بسیار حاصلخیز و مستعد بوجود آورد. جنگلهای انبوه و برنجزارها، مزارع وسیع پنبه و باغهای مرکبات کرانه های جنوبی دریای خزر همه نشانه هایی است از استعدادهای طبیعی و سعی و کوشش مردم در بهره برداری هر چه بیشتر از این استعدادها تمرکز حدود ۱۲% از جمعیت کشور در استانهای گیلان و مازندران که فقط ۴% خاک کشور را شامل است سبب همین استعدادهای طبیعی و فراوانی بارندگی و اعتدال هوا است. خلاصه آنکه استانهای شمالی ایران بواسطه داشتن استعدادهای کشاورزی و صنعتی موقعیت بسیار مناسبی را دارا می باشند. از کل تولید برنج سالانه کشور (۸۸۹ هزار تن تولید سال ۱۳۵۲) ۹۰ درصد آن از جلگه های ساحلی دریای خزر (گیلان - مازندران - گرگان) تهیه می شود. معادل ۲۳ هزار تن جای تولید داخلی در سال ۵۲ و ۷۳% کل تولید پنبه خام کشور (۶۱۵ هزارتن در سال ۱۵۳۳) از این منطقه بدست می آید. باین دسته از محصولات تولید کنف و مرکبات سواحل دریای مازندران را باید افزود که سالانه بطور متوسط ۶۰۰۰ تن کنف و حدود ۳۵۰ هزار تن مرکبات از این نواحی تهیه می شود. در مناطق شمال غرب و مغرب و همچنین شمال شرق و مشرق بر اثر شرایط اقلیمی قسمت اعظم کشت به غلات (گندم و جو) اختصاص دارد، گرچه و سایل مکانیزه کشاورزی تا حدی به پیشرفت کشاورزی این مناطق کمک کرده ولی بر اثر شرایط آب و هوای راندمان محصول غالباً متناسب با وضع کشت شده نیست، خصوصاً در سیستان و بلوچستان وجود عوامل نامساعد امکان استفاده از نیروی انسانی و اشتغال کار را نیز محدود ساخته است. مناطق مرکزی ایران در توسعه کشت غلات غالباً با مشکلاتی نظیر بی آبی و خشکسالی روبرو است، در مناطق جنوبی منجمله خوزستان و فارس که کشاورزان غالباً با ماشین آلات کشاورزی کار میکنند برداشت رونق بیشتری دارد. در خوزستان اگر زمینهای قابل کشت آن برای بهره برداری کشت گردد، میتواند آذوقه قریب جمعیت کشور را تامین سازد...