خلاصه کتاب کتاب انسان ها

تاریخی کوتاه از فرهنگ، سکس، جنگ و روند تکامل انسان

خلاصه کتاب «کتاب انسان‌ها» (The Book of Humans) جمع‌بندی اثر «آدام رادرفورد» (Adam Rutherford)، دانشمند ژنتیک، نویسنده و مجری علمی بریتانیایی است که نخستین بار در سال ۲۰۱۸ منتشر شد. این کتاب اثری جذاب و خواندنی در زمینه تکامل انسان، زیست‌شناسی و رفتارشناسی است که به یکی از بنیادی‌ترین پرسش‌های بشر می‌پردازد: چه چیزی ما را انسان کرده و چه تفاوتی میان ما و سایر موجودات زنده وجود دارد؟
نویسنده در این کتاب با ترکیب ژنتیک، زیست‌شناسی تکاملی، انسان‌شناسی و تاریخ، سفری جذاب به گذشته گونه ما ترتیب می‌دهد و توضیح می‌دهد که چگونه انسان از میان میلیون‌ها گونه زنده به موجودی تبدیل شد که قادر است زبان‌های پیچیده بسازد، اندیشه‌های انتزاعی پرورش دهد و تمدن‌های عظیم به وجود آورد. او در عین حال یادآوری می‌کند که با وجود تمام دستاوردهایمان، همچنان بخشی جدایی‌ناپذیر از طبیعت و حاصل همان فرایند تکاملی هستیم که دیگر جانداران را شکل داده است.

بخشی از کتاب کتاب انسان‌ها:
«ما انسان‌ها موجوداتی هستیم که فناوری با زندگی‌مان گره خورده است. البته واژه «فناوری» در دوران معاصر معنای خاصی پیدا کرده است. من همین کلمات را با رایانه‌ای می‌نویسم که در پس‌زمینه آن مرورگری باز است و از طریق وای‌فای به اینترنت متصل شده است. امروزه وقتی از فناوری حرف می‌زنیم، معمولاً همین وسایل و خدمات الکترونیکی به ذهنمان می‌رسند.
داگلاس آدامز، نویسنده داستان‌های علمی‌تخیلی، سه قانون جالب درباره رابطه انسان با فناوری مطرح کرده است:
۱. هر چیزی که هنگام تولد شما در جهان وجود داشته باشد، عادی و طبیعی به نظر می‌رسد و آن را بخشی از سازوکار معمول جهان می‌دانید.
۲. هر چیزی که بین پانزده‌سالگی تا سی‌وپنج‌سالگی شما اختراع شود، تازه، هیجان‌انگیز و انقلابی است و احتمالاً حتی می‌توانید در زمینه آن شغلی برای خود پیدا کنید.
۳. هر چیزی که پس از سی‌وپنج‌سالگی شما اختراع شود، برخلاف نظم طبیعی جهان به نظر می‌رسد.
واقعیت این است که در رسانه‌ها همواره نوعی بدبینی و نگرانی نسبت به فناوری‌های جدید دیده می‌شود؛ به‌ویژه از سوی افراد مسن‌تری که نگران تاثیر این فناوری‌ها بر نسل جوان هستند و مدام می‌پرسند: «پس چه کسی به فکر بچه‌هاست؟»
اما این نگرانی پدیده تازه‌ای نیست. در قرن پنجم پیش از میلاد، سقراط نیز به‌شدت از خطرات یک فناوری نوظهور و تحول‌آفرین انتقاد می‌کرد. او می‌ترسید که این فناوری در جوانان چنین پیامدهایی داشته باشد:
«فراموشی در جانِ کسانی که می‌آموزند ریشه خواهد دواند، زیرا دیگر حافظه خود را به کار نخواهند گرفت... چیزهای بسیاری خواهند شنید، بی‌آنکه چیزی آموخته باشند. چنین به نظر خواهند رسید که همه‌چیز را می‌دانند، حال آنکه در حقیقت تقریباً هیچ نمی‌دانند. هم‌نشینی با آنان ملال‌آور خواهد بود، زیرا تنها ظاهری از خردمندی دارند، نه حقیقت آن را.»
فناوری‌ای که چنین خشم و نگرانی شدیدی در سقراط برانگیخته بود، چیزی نبود جز نوشتن.
دو هزار سال بعد، در قرن شانزدهم، دانشمند و زبان‌شناس سوئیسی، کنراد گسنر، که در رشته‌های گوناگون دانش تبحر داشت، نگرانی مشابهی را درباره پیامدهای یکی دیگر از نوآوری‌های بزرگ در عرصه فناوری اطلاعات ابراز کرد: دستگاه چاپ.»