خلاصه کتاب زنانی که با گرگ ها می دوند
نویسنده:
کلاریسا پینکولا استس
امتیاز شما
اسطورهها و داستانهایی درباره کهنالگوی زن وحشی
خلاصه کتاب «زنانی که با گرگها میدوند» (Women Who Run with the Wolves) مختصر شده اثر «کلاریسا پینکولا استس» (Clarissa Pinkola Estés)، روانکاو یونگی، شاعر و نویسنده آمریکایی با تبار مکزیکی است که نخستینبار در سال ۱۹۹۲ منتشر شد. این کتاب یکی از آثار تاثیرگذار در حوزه روانشناسی زنان، خودشناسی و کشف نیروهای درونی است.
نویسنده با بهرهگیری از روانشناسی تحلیلی کارل گوستاو یونگ و تفسیر داستانهای کهن نشان میدهد چگونه زنان میتوانند از طریق شناخت ترسها، زخمهای روانی و الگوهای ناخودآگاه خود، ارتباطی دوباره با هویت اصیلشان برقرار کنند. او معتقد است بسیاری از زنان در جریان زندگی، زیر فشار قواعد و انتظارات بیرونی، بخشی از تواناییها و غرایز طبیعی خود را سرکوب میکنند و برای بازیابی احساس آزادی و سرزندگی باید دوباره به این بخش فراموششده وجودشان بازگردند.
بخشی از کتاب زنانی که با گرگها میدوند:
«باید اعتراف کنم که من از آن موجودات قدسی نیستم که به دل بیابان میروند و سرشار از حکمت بازمیگردند. در سفرهایم دور آتشهای بسیاری نشستهام و در هر جایی که شب را به صبح رساندهام، طعمهای برای فرشتگان گذاشتهام. اما راستش را بخواهید، در این سفرها بیشتر از آنکه به حکمت دست یافته باشم، گرفتار حملههای شدید ژیاردیازیس، عفونت ناشی از باکتری ایکولای و اسهال خونی آمیبی شدهام. آه! سرنوشت عارفِ طبقه متوسطی که دستگاه گوارش حساسی دارد، همین است!
در سفرهایم به مکانهای عجیب و دیدار با آدمهای نامتعارف، هر اندیشه یا حکمتی که به دست آوردم، آموختم چگونه از آن محافظت کنم؛ زیرا کرونوس، آن پدر پیر و سختگیرِ دنیای دانشگاهی، هنوز هم گاهی میل دارد فرزندانش را پیش از آنکه بیش از اندازه خلاق شوند یا دیگران را شگفتزده کنند، ببلعد. عقلگرایی افراطی میتواند الگوهای نهفته در طبیعت غریزی زنان را از دید ما پنهان کند. بنابراین، برای آنکه پیوند خویشاوندی خود را با طبیعت غریزیمان عمیقتر کنیم، بسیار سودمند است که داستانها را چنان بفهمیم که گویی درون آنها زندگی میکنیم، نه اینکه صرفاً از بیرون تماشایشان کنیم. ما از راه شنیدن با گوش جان وارد دنیای داستان میشویم. داستانی که با صدای بلند روایت میشود، عصب شنوایی را به ارتعاش درمیآورد؛ عصبی که از کف جمجمه میگذرد و درست در زیر پل مغزی به ساقه مغز میرسد. از آنجا، پیامهای شنیداری به سطح آگاهی منتقل میشوند یا، چنانکه گفتهاند، به روح راه مییابند... همهچیز بستگی به این دارد که با چه نگرشی گوش میسپاریم.
کالبدشناسان دوران باستان معتقد بودند عصب شنوایی در اعماق مغز به سه مسیر یا بیشتر تقسیم میشود. از نظر آنها، گوش برای شنیدن در سه سطح متفاوت آفریده شده بود. مسیر نخست، گفتوگوهای معمولی دنیای پیرامون را دریافت میکرد. مسیر دوم، مسئول درک دانش و هنر بود. مسیر سوم نیز وجود داشت تا روح بتواند در همین جهان خاکی، راهنماییها را بشنود و به معرفت دست یابد. پس اکنون با گوش جان بشنوید، زیرا رسالت داستان همین است.»
خلاصه کتاب «زنانی که با گرگها میدوند» (Women Who Run with the Wolves) مختصر شده اثر «کلاریسا پینکولا استس» (Clarissa Pinkola Estés)، روانکاو یونگی، شاعر و نویسنده آمریکایی با تبار مکزیکی است که نخستینبار در سال ۱۹۹۲ منتشر شد. این کتاب یکی از آثار تاثیرگذار در حوزه روانشناسی زنان، خودشناسی و کشف نیروهای درونی است.
نویسنده با بهرهگیری از روانشناسی تحلیلی کارل گوستاو یونگ و تفسیر داستانهای کهن نشان میدهد چگونه زنان میتوانند از طریق شناخت ترسها، زخمهای روانی و الگوهای ناخودآگاه خود، ارتباطی دوباره با هویت اصیلشان برقرار کنند. او معتقد است بسیاری از زنان در جریان زندگی، زیر فشار قواعد و انتظارات بیرونی، بخشی از تواناییها و غرایز طبیعی خود را سرکوب میکنند و برای بازیابی احساس آزادی و سرزندگی باید دوباره به این بخش فراموششده وجودشان بازگردند.
بخشی از کتاب زنانی که با گرگها میدوند:
«باید اعتراف کنم که من از آن موجودات قدسی نیستم که به دل بیابان میروند و سرشار از حکمت بازمیگردند. در سفرهایم دور آتشهای بسیاری نشستهام و در هر جایی که شب را به صبح رساندهام، طعمهای برای فرشتگان گذاشتهام. اما راستش را بخواهید، در این سفرها بیشتر از آنکه به حکمت دست یافته باشم، گرفتار حملههای شدید ژیاردیازیس، عفونت ناشی از باکتری ایکولای و اسهال خونی آمیبی شدهام. آه! سرنوشت عارفِ طبقه متوسطی که دستگاه گوارش حساسی دارد، همین است!
در سفرهایم به مکانهای عجیب و دیدار با آدمهای نامتعارف، هر اندیشه یا حکمتی که به دست آوردم، آموختم چگونه از آن محافظت کنم؛ زیرا کرونوس، آن پدر پیر و سختگیرِ دنیای دانشگاهی، هنوز هم گاهی میل دارد فرزندانش را پیش از آنکه بیش از اندازه خلاق شوند یا دیگران را شگفتزده کنند، ببلعد. عقلگرایی افراطی میتواند الگوهای نهفته در طبیعت غریزی زنان را از دید ما پنهان کند. بنابراین، برای آنکه پیوند خویشاوندی خود را با طبیعت غریزیمان عمیقتر کنیم، بسیار سودمند است که داستانها را چنان بفهمیم که گویی درون آنها زندگی میکنیم، نه اینکه صرفاً از بیرون تماشایشان کنیم. ما از راه شنیدن با گوش جان وارد دنیای داستان میشویم. داستانی که با صدای بلند روایت میشود، عصب شنوایی را به ارتعاش درمیآورد؛ عصبی که از کف جمجمه میگذرد و درست در زیر پل مغزی به ساقه مغز میرسد. از آنجا، پیامهای شنیداری به سطح آگاهی منتقل میشوند یا، چنانکه گفتهاند، به روح راه مییابند... همهچیز بستگی به این دارد که با چه نگرشی گوش میسپاریم.
کالبدشناسان دوران باستان معتقد بودند عصب شنوایی در اعماق مغز به سه مسیر یا بیشتر تقسیم میشود. از نظر آنها، گوش برای شنیدن در سه سطح متفاوت آفریده شده بود. مسیر نخست، گفتوگوهای معمولی دنیای پیرامون را دریافت میکرد. مسیر دوم، مسئول درک دانش و هنر بود. مسیر سوم نیز وجود داشت تا روح بتواند در همین جهان خاکی، راهنماییها را بشنود و به معرفت دست یابد. پس اکنون با گوش جان بشنوید، زیرا رسالت داستان همین است.»
آپلود شده توسط:
کتابناک
1405/08/28
دیدگاههای کتاب الکترونیکی خلاصه کتاب زنانی که با گرگ ها می دوند