هیکلی از لعل

محمدجان رحیمی، شاعر تاجیک، از شاعرانی بود که شعر را با زبانی ساده، روان و عاطفی به بیان احساسات انسانی و تجربه‌های زندگی پیوند می‌داد. نخستین اشعارش در سال ۱۹۲۴ منتشر شدند و از همان آغاز، لطافت زبان و بیان شاعرانه‌اش در آثار او جلوه‌گر بود.
شعرهای رحیمی طیف گسترده‌ای از مضامین، از عشق و زیبایی طبیعت گرفته تا انسان‌دوستی، صلح، اخلاق و زندگی مردم را در بر می‌گیرند. او به‌ویژه در سرودن رباعی توانایی داشت و در سال‌های پایانی عمر بیشتر به این قالب شعری روی آورد. سادگی بیان در شعرهای او به معنای سطحی‌بودن مضمون نیست، بلکه راهی برای انتقال روشن و بی‌واسطه احساسات و اندیشه‌هاست. رحیمی در ۶۷سالگی درگذشت و آثارش بخشی از میراث شعر تاجیک به شمار می‌روند.