بازگشت به درخونگاه

عالیه دستتان درد نکنه

غمگین و گیرا!قلم اسماعیل فصیح خیلی جذابه.با وجود تلخ بودن داستان تا آخرش رو آدم میخونه

در این رمان در دهه 70 هستیم و جلال آریان دیگه پیر شده که پسر یکی از همسایه های قدیم به نام خسرو را می بینه . خسرو عاشق شهرناز دختر برادر ناتنی جلال، علی، می باشد ولی پدر خسرو که مریض و زمین گیر و شدیدا بددهن است با این وصلت مخالف است . پدر شهرناز حاضر به قبول ازدواج به شرط مهاجرت این زوج به آمریکا هست ولی خسرو دل نگران پدر و مادر پیرش است ...

خیلی بد بود داستان های آقای فصیح اولش جذابن ولی بعد واقعا یک چیز رو تکرار می کنه و واسه همین خیلی سریع هم کتاباش خونده می شه چون اصلا چیز جدیدی نیست اصلا تمرزی نمی طلبه همون صحبت ها همون محیط وسوژه های تکراری مثلا همین دختری هم که با عشقش ازدواج نمی کنه زن مرد دیگه می شه بعد مرد اونو با یک بچه ول می کنه و می ره خارج و الان عشق اولی دوباره می خوادش توی داستان های قبلی هم تکرار شده . توی خیلی از داستانهاش هم جلال داره داستان می خونه و داستان را برای ما تعریف می کنه. توی این کتاب مسخ رو می خونه

واقعا زیبا . ولی خب ایرانیه دیگه

باتشکر از لطف شما;-)

[b]در مقایسه با رمان دل کور به نظرم گیرایی کمتری داشت .[/b]

سلام صبح بخیر!@ آخه من اول صبحی دارم کتاب می گیرم! :D