ض‍م‍ی‍ر چ‍ه‍ارم‌ ش‍خ‍ص‌ م‍ف‍رد

چهارم شخص مفرد (1379)، رمان داستان بلندي كه از شش بخش، دو بخش ناگفته و چهار بخش داستاني تشکیل شده است كه اشاره اي به لايه هاي وجود انسان دارد.
سبك و ساختار اين كتاب كه در مرز ميان رمان و داستان بلند قرار دارد، تجربه‌اي است در زمينه ادبيات زباني، داستان تجربي، داستان شدگي پيرامتن و نيز ورود تصاوير به دنياي متن داستانی. از جمله شاخصه های این اثر می توان به اهمیت عناصر پیرامتنی در ساخت روایت داستانی و شکل گیری بخش های ناگفته داستانی به واسطه عناصری که در این اثر به بخشی از داستان تبدیل می شوند، مانند سرفصل ها، جلد کتاب، سربرگ صفحه ها و غیره اشاره کرد.