عمیق ممیز

دوستان خیلی ممنون که نوشته رو خوندین،
این هم یک مونولوگ دیگه ست

منم داستانتون را خواندم اما چون هیچ نفهمیدم چه به چی بود نمیتونم نظری بدم P-:

[quote='1_TA']
"مومن! تو کلِّه من حلبچه است..."
1 -اول داستان [b] نفسم گرفت[/b].......مخصوصن صفحه سه... خب [b]چرا اینقد یه نفس حرف میزنید[/b]...نقطه ای، سه نقطه ای ،نقطه ویرگولی...
[/quote]
دروووووووود دوستم
داستانو خوندم و با یکتا جان موافقم....داستانو ک شروع کردم حس کردم دارم [b]بحرطویل[/b] میخونم....گوینده تند تند حرفاشو [b]شلیک میکرد...انگار حکم شده بود یه هو هرچی تو دلشه بیرون بریزه.[/b]شایدم قصد نویسنده این بوده ک خشم گوینده رو درست و حسابی انتقال بده ک خب ب نظر من [b]تاکید بیش از حد[/b] ب کارش لطمه زده.
نمیدونم بخاطر[b] لحن داستان[/b] بود یا تفکر خودم ک ب محض اینکه شروع ب خوندن کردم انگار[b] بهروز وثوق[/b] داشت داستانو واسم میخوند.لحن داستان منو یاد قیصر انداخت...اونجا ک بهروز ب خان دویی میگه انتقام میگیره...
بگذریم...
این قسمت مهار احساسمو از دستم درآورد...خیلی زیبا بود...خیلی:
[b]
*اولین چیزی که یه بچه میگه : میگه بابا میگه مامان میگه داداش..اولین چیزی که میبینه پارک درخته اسباب بازیه ...این بچه زبون باز کرد گفت میترسم!جنگه![/b]
خلاصه اینکه...ممنون.
نظر من اینه ک {شاید مقایسه درست نباشه اما...}[b]مونولوگ گاو گم[/b] رو بیشتر دوست داشتم چون [b]بیان قویتری[/b] داشت.
با آرزوی پیروزی و پیشرفت روز افزون برای شما
قلمتان سبز.8-)

[b]"مومن! تو کلِّه من حلبچه است..."[/b]

[b]گرامی دوست[/b]:

1 -اول داستان نفسم گرفت.......[b]مخصوصن صفحه سه... خب چرا اینقد یه نفس حرف میزنید...نقطه ای، سه نقطه ای ،نقطه ویرگولی...[/b]

2- به نظرم کمی خشم رو مهار میکردید بهتر بود چون فکر میکنم رئالیسم اتان نیاز به این همه هنجارگریزی نداشت...

3 - وقتی از تقسیم آبجی و داداشا صحبت میکند حس همدردی خواننده رو بدنبال داره [b]اما ...اما این همدردی برای من تداوم پیدا نکرد چون بیشتر از گزنده بودن تمسخر داشت و به نظر من خوب درنیومد...[/b]

[b]4- آشفتگی لحن وجود داره..[/b]قسمت هایی ،، مثل لات های چاله میدونی صحبت میکند و بعد عامیانه ساده میشه... چون فضا و مخاطب عوض نشده این پرش لحن ها وجود نمیداشت کشش بیشتری ایجاد میکرد؛ گرچه لحن چاله ایش برای من کمی تا قسمتی ثقیل بود...

[b] دوست من شما تعلیق رو ایجاد میکنید ولی عجله یا عصیان مانع از وارد کردن ضربه آخر میشود و حس به جا و به هنگام منتقل نمیشد...[/b]

:::

[b]اما قسمت های خوب داستان:[/b]

توصیفتون از نخل ها جالب بود و بعد که میرسید به
ارثیه پدری
[b]پدر ِ پدر ِ پدر پدر پدربزرگم میرسه به پدر ِ پدر ِپدر پدر پدربزرگش و اون میده به پدر ِ پدر ِ پدربزگم و اون تقسیم اش میکنه به بچه وسطیه پدر پدر بزرگم ...اونم از خدا خواسته میده به پدر مادربزگم تا میرسه به پدر مادر ما[/b]

[b]* میگفت یه بنده خدایی! سال 1359 تو تقویم ایرانیا 8 ساله! ولی برای ما خرمشهری ها 59 یعنی تا آخر عمر ...[/b]

[b]* نیگاتون به نیگاتون تو شیشه مغازه که افتاد به رخ خودتون نیگا کنید میبینین نه تو مردی حسین بود نه تو نامردی شمر...[/b]

[b]*اولین چیزی که یه بچه میگه : میگه بابا میگه مامان میگه داداش..اولین چیزی که میبینه پارک درخته اسباب بازیه ...این بچه زبون باز کرد گفت میترسم!جنگه![/b]


::::

[b]موفق باشید دوست عزیز....[/b]