جوئل و ایتن کوئن

برادران کوئن یک استثنا در ساختار هالیوود محسوب میشن به ظاهر داستان های عامه پسند روایت میکنن اما در نهایت با عوض کردن تمام قواعد ژانر گویی کار خودشان را دارند انجام میدهن
کوئن ها انگار دو نوع دنیا در فیلماشون دارن و هردو هم خیلی به واقعیت نزدیکه یک دنیا پر از خشونته و هیچکس با کسی شوخی نداره و به شدت زشت و زننده و ترسناک توصیف میشه چیزی که خیلی ها امروز بهش اعتقاد دارن یک دنیای دیگشون مثل لبوسکی جا رو برای شوخی و اشتباه و نتایج خنده دار باز میکنن.در عین اینکه خطر برای شخصیت ها وجود داره ولی با نوعی نگاه شوخی مانند و خونسردانه این دنیا رو شکل میدن که این هم خیلی شبیه به دنیای امروزی ماست
لبوفسکی بزرگ یکی از بهترین فیلمهایی هست که من تا حالا دیدم و بدون شک بهترین فیلم کوئن ها. فیلم در همون ابتدا با یه بوته خار سرگردان در کویر شروع میشه درحالیکه گوینده(که بعدا میفهمیم یه کابوی بوده) هم داستان رو تعریف میکنه که خودشم کمی بعد میگه "دارم پرت و پلا میگم" همین ها به ما از ابتدا هشدار میدن که این فیلم چندان سیر منطقی رو طی نمیکنه و حوادثی که در ادامه پیش میان احتمالا هیچکدوم به سرانجامی نمیرسن فیلم جفنگ است .به معنای واقعی کلمه .قرار است جفنگ باشد و در این زمینه بشدت موفق است.کاراکترهای والتر و دود جز جالب ترین و احمق ترین کاراکترهای تاریخ سینما هستن دو آدم بشدت بی خیال و فارغ از دنیا.در حماقت والتر پیشی میگیردولی در بیخیالی دود استاد است در واقع میشه گفت کل فیلم یه جور شوخی با چیزهای مختلف بود همینطور شوخی با مکتب های فکری مختلف و سیاست فیلم یک طنز خیلی قوی داره که واقعا لذت بخشه بی نهایت خنده دار و باحال
حتما این فیلم شان را نگاه کنید

بسیار عالی ,لطفا راجع به روشهای نمایشنامه نویسی و انواعش هم کتاب بذارید اگر امکان داره براتون .تشکر