ستاره
نویسنده:
حسین پناهی
امتیاز شما
شعر "بیکرانه":
در انتهای هر سفر
در آئییه
دار و ندار خویش را مرور میکنم
این خاک تیره این زمین
پاپوش پای خستهام
این سقف کوتاه آسمان
سرپوش چشم بستهام
اما خدای دل!
در آخرین سفر
در آئینه به جز دو بیکرانه کران
به جز زمین و آسمان
چیزی نمانده است.
گم گشته ام کجا!
ندیده ای مرا؟!
در انتهای هر سفر
در آئییه
دار و ندار خویش را مرور میکنم
این خاک تیره این زمین
پاپوش پای خستهام
این سقف کوتاه آسمان
سرپوش چشم بستهام
اما خدای دل!
در آخرین سفر
در آئینه به جز دو بیکرانه کران
به جز زمین و آسمان
چیزی نمانده است.
گم گشته ام کجا!
ندیده ای مرا؟!
اطلاعات نسخه الکترونیکی
آپلود شده توسط:
omidamrahi
1392/08/09
دیدگاههای کتاب الکترونیکی ستاره