چند نکته در تصحیح دیوان حافظ

نویسنده در چگونگی تالیف کتاب « چند نکته در تصحیح دیوان حافظ » چنین آورده است : بیشتر یادداشت های کتاب مبتنی بر نسخه کهنی بوده که در موزه بریتانیایی لندن به دست آمده است.
این نسخه در سال های ۸۱۳ و ۸۱۴ یعنی بیست و سه سال پس از درگذشت حافظ در شیراز برای کتابخانه اسکندر بن عمر شیخ ، نواده امیر تیمور کتابت شده که از حیث کتابت تاریخ ، چهارده سال بر نسخه خلخالی که مورد اعتماد مرحوم قزوینی بوده است ، تقدم دارد.
اما اعتبار آن تنها از این جهت نیست بلکه بسیاری از مشکلات دیوان حافظ را حل و رفع می کند و غلط های فراوانی را که در این کتاب عزیز رخ داده است ، از روی آن تصحیح می توان کرد.
نمونه :
غزل شماره هشت از چاپ قزوینی :
ای دل شباب رفت و نچیدی گلی ز عیش
پیرانه سر مکن هنری ننگ و نام را

مصراع دوم به این صورت غلط است و درست این است که « پیرانه سر بکن هنری نام و ننگ را »

یعنی برای حفظ آبرو هم که باشد سر پیری هنری بکن و گلی از عیش بچین.