سبک خراسانی در شعر فارسی

[b]مشکل از سبک عراقی و خراسانی نیست
همه با قافیه ی عشق مصیبت دارند....[/b];-)

در این کتاب سبک شعر پارسی از روز ظهور تا پایان قرن پنجم هجری مورد مطالعه قرار می‌گیرد.
[b]ساختمان زبان و سرشت آن نیز در ماهیت سبک نویسنده و گوینده دخیل است، چه هر زبان دارای ساختمانی ویژه است که با نهاد و ساختمان‌ زبان‌های دیگر تفاوت دارد. مثلا به یقین قواعد «نیکو نوشتن» و آیین فصاحت و بلاغت در زبان‌های فرانسوی و انگلیسی و ایتالیایی یکی نیست. علاوه بر این روح و تاریخ هر نژاد و هر قوم در تحولات زبان آن گروه نهفته است و هنر نویسنده و طرز بیان مافی‌الضمیر و خلاصه «سبک» وی جز در جهتی که تاریخ زبان و تطور آن ایجاب می‌کند نمی‌تواند رشد و توسعه یابد. (به نقل از صفحۀ ۴۴ کتاب)
[/b]

نسخه ی اصلاح شده جایگزین شد