شعله بلخ: سرگذشت شورانگیز رابعه بلخی

کتاب «شعله بلخ: سرگذشت شورانگیز رابعه بلخی» اثر ناصر طهوری، شاعر و نویسنده افغانستانی، منظومه‌ای روایی است که زندگی و داستان عاشقانه و تراژیک رابعه بلخی، نخستین شاعر زن شناخته‌شده زبان فارسی، را به شعر بازآفرینی می‌کند. این اثر نخستین بار در سال ۱۳۴۴ خورشیدی (۱۹۶۵ میلادی) در کابل منتشر شد.
داستان کتاب بر پایه روایت مشهور زندگی رابعه بلخی شکل گرفته است؛ دختری از خاندان حاکم بلخ که دل در گرو عشق بکتاش، یکی از غلامان دربار، می‌بندد. این عشق پنهانی سرانجام آشکار می‌شود و برادر رابعه، حارث، که آن را ننگی برای خاندان خود می‌داند، فرمان قتل او را صادر می‌کند. بر اساس روایت مشهور، رابعه را در گرمابه رگ می‌زنند و او واپسین لحظات زندگی خود را با سرودن شعر و نوشتن ابیاتش با خون خویش بر دیوار سپری می‌کند؛ روایتی که طی قرن‌ها در ادبیات فارسی به نمادی از عشق، آزادی و ایستادگی بدل شده است.
ناصر طهوری این داستان تاریخی افسانه‌ای را تنها بازگو نمی‌کند، بلکه با زبانی شاعرانه، توصیف‌های احساسی و فضاسازی‌های حماسی، آن را به یک منظومه ادبی تبدیل می‌کند. در این اثر، علاوه بر روایت عشق رابعه و بکتاش، به جایگاه رابعه در تاریخ شعر فارسی، فضای فرهنگی بلخ و ارزش‌هایی مانند وفاداری، آزادی و فداکاری نیز پرداخته می‌شود. از این رو، کتاب بیش از آنکه یک پژوهش تاریخی باشد، اثری ادبی و شاعرانه است که بر پایه روایت‌های سنتی، به‌ویژه روایت‌های نقل‌شده در آثار عطار نیشابوری و دیگر تذکره‌های ادبی، سروده شده است.