داستان زندگی پیامبر: جنگ احد

هعععی ... یادش بخیر ... دقیق یادم نیست ولی فکر کنم این کتاب رو اول یا دوم دبستان که بودم خوندم . کتاب مال داداشم بود ولی چون اون هیچ وقت لای کتاباش رو باز نمی کرد ، من گرفتمش واسه خودم . بر عکس داداشم که همیشه با دوستاش توی کوچه و خیابون مشغول بازی بود و هیچ وقت تنهایی نمی پرید، من با هیچ کس دوست نمی شدم و فقط مینشستم توی خونه ، کلی کتاب می خوندم و واسه خودم خیالبافی می کردم . نتیجه این اخلاق مسخره ی من این شد که الان داداشم یه آدم کاملا موفق و اجتماعیه ولی من یک احمق متنفر از جامعه ام که هیچ کاریو نمی تونه درست انجام بده !
( [b]نتیجه اخلاقی[/b] : بچه های عزیزم ، کتاب نخونید ! کتاب ها به هیچ دردی نمی خورن ! فقط برید بازی کنید و حال کنید ... )

یادمه اون زمان ، عاشق کتاب های در مورد انبیا و ائمه و داستان های قران و ... بودم . یه خروار از این کتابا داشتم ... آخه من اون روزا مثل الان ، یه ملحدِ کافرِ مرتدِ خبیثِ مهدور الدم نبودم ! :-) واقعا پسر خوب و با ایمانی بودم ...

دارم به این فکر می کنم که اون زمانی که یه بچه بودم و داشتم این کتابو با لذت و علاقه می خوندم ، حتی فکرش رو هم نمی کردم که هشت نه سال بعد ، قراره کلا چپ بشم و دین رو بریزم دور ...