کردها چه میگویند؟!

قادر عبدالله در کتاب «کردها چه می‌گویند» به سراغ یکی از پرآشوب‌ترین دوره‌های تاریخ معاصر کردستان ایران می‌رود و حاصل مشاهدات و تجربه‌های خود را از سال‌های نخست پس از انقلاب ۱۳۵۷ روایت می‌کند. این اثر برخلاف بسیاری از کتاب‌هایی که به تاریخ عمومی یا فرهنگ و آداب و رسوم کردها می‌پردازند، بیشتر یک گزارش سیاسی و اجتماعی و روایتی میدانی از وضعیت کردستان در آن دوران است.
نویسنده که در جریان درگیری‌های میان نیروهای کرد و حکومت جمهوری اسلامی مدتی در مناطق مختلف کردستان حضور داشت، کوشیده است از خلال دیده‌ها و شنیده‌های خود و گفت‌وگو با مردم، فضای حاکم بر منطقه و خواسته‌ها و دغدغه‌های آنان را بازتاب دهد.
«کردها چه می‌گویند» از آثار اولیه قادر عبدالله است و اهمیت آن تا حد زیادی به نزدیکی نویسنده با وقایع و فضای تاریخی زمان نگارش کتاب بازمی‌گردد. قادر عبدالله، که نام واقعی‌اش حسین سجادی قائم‌مقامی فراهانی است، بعدها به هلند مهاجرت کرد و به یکی از نویسندگان شناخته‌شده ادبیات هلندی تبدیل شد؛ اما این کتاب از جمله آثار فارسی او و یادگاری از سال‌های فعالیت و حضورش در ایران است. او نام مستعار «قادر عبدالله» را نیز به یاد دو دوست کرد خود، قادر و عبدالله، که در آن سال‌ها اعدام شده بودند، برگزید.
«کردها چه می‌گویند» را می‌توان روایتی دست‌اول از فضای سیاسی و اجتماعی کردستان در سال‌های پرتنش پس از انقلاب دانست؛ کتابی که می‌کوشد مسئله کردستان را نه از فاصله‌ای تاریخی، بلکه از دل تجربه‌ها، مشاهدات و صداهای برخاسته از همان دوران روایت کند.