نفثه المصدور

کتاب حاضر؛ شامل یک پیش گفتار و چند مقدمه از مصحح، عباس اقبال بر مقاله محمد قزوینی، مقاله از علامه قزوینی، مقاله‌ای از آقای علامه مینوی درباره مولف و نورالدین نیشابوری می‌باشد.

سپس متن کتاب و در ادامه حواشی و تعلیقات سپس فرهنگ لغات و تعبیرات و کنایات، فائت لغات و تعبیرات و کنایات، فائت حواشی و تعلیقات، و در پایان کتاب فهارس کتاب، ذکر شده است.

کتاب یکی از متون برجسته نثر فنی است، که با مهارت و استادی تمام نوشته شده و به صنایع و آرایه‌های گوناگون لفظی و معنوی چون جناس، سجع، ترصیع، موازنه، تناسب، ایهام، خلاف آمد، تشبیه، استعاره، کنایه، مجاز و... آراسته گشته است، و همین الزام به صنایع، که گاه به تکلف نیز می‌کشد، همراه با علاقه فراوان مؤلف به آوردن واژه‌ها، ترکیبات، امثال و اشعار عربی و نیز کاربرد فراوان جمله‌های معترضه گاه طولانی و عربی سبب شده است که فهم کتاب قدری دشوار و دیریاب گردد. با این همه، عبارات و توصیفات شاعرانه و خواندنی در کتاب کم نیست.

مؤلف «نفثة المصدور» را نیز مانند جمعی از مؤلفان و مترجمان و مترسلان قرن‌های ششم و هفتم در انشای کتاب خود به «تاریخ یمینی»، تالیف ابوالنضر محمد بن عبدالجبار العتبی ناظر بوده است، و عبارات و جملات و اشعار این کتاب را گاه بی تصرف و گاه با تصرفی اندک به عاریت گرفته و با تضمین آن نثر خویش را بیاراسته است.