وندهای پارسی

وندها عبارت از لفظ یا به اصطلاح پارسی «وات» هایی می‌باشند که به ریشه‌ها و سایر کلمه‌ها پیوسته و واژه‌های دیگری را که از حیث معنی و ظاهر با ریشه اصلی مناسبت دارند، پدید می‌آورند. وندها یا در جلوی ریشه و واژه درآمده یا در آخر آن قرار می‌گیرند که در صورت اول پیشوند و در دومی پسوند خوانده می‌شوند؛ مثلا پیشوند «در» در واژه‌های دریافتن، درگیر، درآمد و .... و پسوند «ناک» در واژه‌های سهمناک، دردناک، خشمناک و ..... نمایان است.