هنر و تجربه دینی

موضوع اصلی این مطالعه، تجربه‌ای است مشارکتی در باب هنر به منزلة راه اصلی به ژرفای بُعد مذهبی.
فصل اول شمای کلی تجربة مشارکتی و تجربة دینی را ترسیم می‌کند. فلسفه مارتین هیدگر را به منزلة مبنای تحلیل به کار برده‌ شده است . اما هدف مولف تفسیر فلسفه هیدگر نیست.
در فصل دوم نظریة وایتهد در باب ادراک به کار برده شده است تا عملکرد تجربة مشارکتی با دقت بیشتر بررسی شود. در فصول بعدی موسیقی و نقاشی و ادبیات و معماری بررسی شده‌اند تا معلوم شود این هنرها نه تنها ما را به تجربة مشارکتی در باب بُعد مذهبی می‌کشانند، آن بعُد را برای ما تفسیر می‌کنند. مارتین این خدمت ارزنده را انجام داده که زیبایی شناسی هیدگر و وایتهد را در کنارهم جمع آوری کرده و این سنتز را در بستری از پژوهش‌های غنی و جالب در باب صور اصلی هنر غربی قرار داده، و این بستر است که باعث می‌شود معناهایی که او کشف می‌کند غنا و تحقق یابند. تلاش مارتین، در عین حال، تلاشی است مذهبی یا الهیاتی.