حسین مهری

(1315 - 1397 هـ.خ)

وی به فراگیری رشته زبان و ادبیات انگلیسی در دانشگاه تهران پرداخت و در سال ۱۳۳۷ با درجه کارشناسی فارغ‌التحصیل شد. درین دوران استاد فلسفه وی محمدباقر هوشیار بود. پس از پایان تحصیل به عنوان نویسنده، مترجم و گزارشگر با رسانه‌ها همکاری می‌کرد. از سال ۱۳۳۷ به مدت ۱۰ سال با موسسه اطلاعات همکاری نمود. حسین مهری به مدت دو سال سردبیری «مجله روشنفکر»، مجله جوانان رستاخیز و روزنامه «آیندگان» را به عهده داشت. او در سال ۱۳۳۸ با همکلاس دانشگاهی خود، «عفت برادران رحیمی» ازدواج کرد و در سال ۱۳۵۳ برای ادامه تحصیل در دانشگاه سوربن به پاریس مهاجرت کرد. پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران به ایران بازگشت و به همکاری با مجله تهران مصور پرداخت. او در ابتدا با مقالاتی همانند «نخستین نوروز بدون شاه» با مفاهیم انقلاب همراه بود. اما پس از مدت کوتاهی، لحن او تندتر و فضای کاری برایش تنگ‌تر شد و سرانجام ناگزیر شد باز به پاریس بازگردد. او در پاریس، مقالات تندی علیه حکومت دینی می‌نوشت. مهری به مدت ۱۱ سال در پاریس با رسانه‌های نزدیک به نهضت مقاومت ملی ایران به رهبری شاپور بختیار و نشریه قیام ایران به سردبیری ایرج پزشک‌زاد فعالیت می‌کرد. پس از ترور شاپور بختیار در سال ۱۹۹۱، او به ایالات متحده آمریکا رفت و با رادیوی ۲۴ ساعته «صدای ایران» در لس آنجلس، به مدیریت اسدالله مروتی همکاری داشت. در این رادیو به مدت ۲۰ و در بیش از ۱۵۰۰۰ برنامه، وی تولید برنامه «چهره‌ها و گفته‌ها» را بر عهده داشت که مجموعه‌ای از تحلیل و خبر و مصاحبه بود